Νέα Μέσα και Προσβασιμότητα

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: (Μ. ΣΠΥΡΑΚΗ): Κυρίες και κύριοι, χαίρομαι που σας ξαναβλέπω όλους εδώ για τρίτη συνεχή χρονιά. Η ενότητα που έχω την τιμή να συντονίζω σήμερα έχει θέμα « Νέα μέσα και  προσβασιμότητα».

Μόνο δυο κουβέντες θα ήθελα να πω, ότι είναι ένα στοίχημα διαρκείας η προσβασιμότητα, ένα στοίχημα εξελισσόμενο, ένα στοίχημα το οποίο μπορεί να δώσει τη δυνατότητα στα άτομα με αναπηρία να αντιμετωπίζουν όπως όλοι μας την πληροφορία, την ανταλλαγή των απόψεων, το νέο σύμπαν που διαμορφώνεται μέσα από την ψηφιακή τεχνολογία, ένα στοίχημα το οποίο θέτει σημαντικά ερωτήματα που αφορούν στη χρήση των τεχνολογιών, στον προγραμματισμό και τις δυνατότητες που μπορούν να παράσχουν στα άτομα με αναπηρία και σε ποια κλίμακα γίνεται αυτή η χρήση.

Μέσα σε όλα αυτά θα ήθελα να σας πω ότι η προσβασιμότητα γενικά όχι μόνο στα  Μέσα Μαζικής  Επικοινωνίας  και μέσω των νέων τεχνολογιών που είναι το σημερινό μας θέμα είναι ένα ζήτημα πολύ σημαντικό της καθημερινότητας, έχω φέτος το προνόμιο να το βιώνω, μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς σημαίνει να μην μπορεί κάποιος να έχει προσβασιμότητα άμεση και να κινηθεί άμεσα.

Μπορώ να ζητήσω έτσι και τη συγνώμη σας για τη μικρή καθυστέρηση που έκανα να εμφανιστώ σε αυτή τη συζήτηση, θέλω μόνο να σας πω ότι έχουμε μπροστά μας μια σειρά δεσμεύσεων που έχει αναλάβει από την πλευρά της η Πολιτική Ηγεσία. Είναι αυτές ελεγκτέες και θα τις συζητήσουμε υποθέτω και στο τέλος αυτής της διημερίδας προκειμένου να δούμε πόσα από αυτά που ανελήφθησαν ως υποχρεώσεις έχουν πλέον μπει στην τελική τους ευθεία στην πράξη.

Εκείνο επίσης που θέλω στο τέλος να πω είναι να ευχαριστήσω όλους όσοι κάνατε τον κόπο να έρθετε γι' αυτή τη συζήτηση και να καλέσω στο βήμα τον κ. Βασίλειο Ασημακόπουλο, ο οποίος είναι Ειδικός Γραμματέας Ψηφιακού Σχεδιασμού, είναι Καθηγητής συστημάτων αποφάσεων της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου ο κ. Ασημακόπουλος και μέσα από τη δουλειά του φαίνεται τουλάχιστον από όσο μπορώ να διακρίνω από το πλούσιο βιογραφικό του ότι έχει ασχοληθεί ειδικά με τον τρόπο με τον οποίον μέσα από τον προγραμματισμό μπορεί να αυξηθεί η προσβασιμότητα.

Κύριε Ασημακόπουλε έχετε το λόγο.

Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:  Ευχαριστώ πολύ.

Καλημέρα σας, αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί φίλοι και φίλες, το 3^ο Συνέδριο μας βάζει όλους μας μπροστά σε έναν, θεωρώ, καθρέφτη. Σε έναν καθρέφτη για να δούμε τι σχεδιάσαμε, τι είπαμε, τι κάναμε και τελικά τι έγινε τα τελευταία χρόνια. Υπό αυτή την έννοια, ο συστηματικός τρόπος και η επιμονή, παίρνοντας υπόψη και το βίντεο που μόλις είδαμε της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας, αποδεικνύει τη σοβαρότητα με την οποίαν αντιμετωπίζει η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και το Υπουργείο τα ζητήματα της προσβασιμότητας και θέτει, αν θέλετε, όλους μας μπροστά στις ευθύνες τους. Την Πολιτεία, τους φορείς, τους συλλόγους.

Έχοντας αυτά κατά νου δεν θα απαριθμήσω σήμερα, δεν έχει νόημα εξάλλου, τα οφέλη των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στην προσβασιμότητα, άλλωστε αυτά είναι γνωστά σε όλους. Δεν θα μιλήσω για την ψηφιακή στρατηγική, για το πώς συμβάλλει στη δημιουργία μιας ψηφιακής Ελλάδας τα τελευταία δύο χρόνια που έχει τεθεί σε εφαρμογή, εξάλλου τα αποτελέσματα νομίζω ότι είναι σε όλους σας γνωστά. Θέλω να σταθώ μόνο για λίγο στο πώς αντιμετωπίζουμε εμείς, στην Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού, το ζήτημα της προσβασιμότητας.

Έχει τεθεί ένα σχέδιο σε εφαρμογή, το οποίο έχει παρουσιαστεί τα προηγούμενα δύο έτη, ένα σχέδιο δράσεων με παραπάνω από 12 δράσεις που ξεπερνούν σε προϋπολογισμό τα εκατό εκατομμύρια ευρώ. Για μας, η αναπηρία κάποιων συμπολιτών μας δεν αποτελεί ούτε ιδιαιτερότητα, ούτε πρόβλημα.

Θέλοντας να υιοθετήσω κι εγώ τον όρο του Προέδρου της ΕΣΑμεΑ, η αναπηρία αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας και ως τέτοιο το αντιμετωπίζουμε. Απλώς προσπαθούμε, αξιοποιώντας τα νέα τεχνολογικά μέσα, να προσφέρουμε νέες δυνατότητες στους συμπολίτες μας.

Σχεδιάσαμε πριν από αρκετό καιρό την προμήθεια των σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής και των κέντρων διάγνωσης με ειδικό υπολογιστικό και δικτυακό εξοπλισμό, ανά κατηγορία ειδικής ανάγκης. Σήμερα θέλω να πω ότι το έργο αυτό έχει ολοκληρωθεί και εξυπηρετεί τόσο δασκάλους ειδικής αγωγής, όσο και μαθητές με προβλήματα όρασης και κινητικά προβλήματα.

Σχεδιάσαμε τη χρηματοδότηση ειδικού εξοπλισμού σε σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής και ΚΔΑΥ, στην ενίσχυση μαθητών ΑμεΑ και στην προμήθεια ειδικού εξοπλισμού για περισσότερες από 70 δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες. Σήμερα ο εξοπλισμός των βιβλιοθηκών και των μονάδων ειδικής αγωγής έχει υλοποιηθεί και η προμήθεια εξοπλισμού για τους μαθητές με προβλήματα όρασης και νοητικής υστέρησης προχωρεί. Είναι ένα έργο που κι αυτό έγινε πράξη.

Σχεδιάσαμε ένα έργο για την πρόσβαση των ΑμεΑ σε υπηρεσίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Θέλαμε δηλαδή να φτιάξουμε ένα ηλεκτρονικό ΚΕΠ για ΑμεΑ για ηλεκτρονική και τηλεφωνική υποβολή των αιτημάτων, τη δημιουργία ενός voice portal για ανθρώπους με προβλήματα όρασης, την έκδοση πιστοποιητικών κλπ. Αυτή η δράση υλοποιείται σε συνεργασία με το ΠΚΠΑ.

Σήμερα, δυο χρόνια μετά, το έργο βρίσκεται σε πιλοτική λειτουργία. Ενώ το portal ήταν έτοιμο να βγει στον αέρα στην ηλεκτρονική διεύθυνση ameagov.gr αιτιάσεις του αναδόχου καθυστερούν έστω και για λίγο μέχρι στιγμής τη δημοσιοποίησή του και σήμερα προσφέρονται μόνο μερικές υπηρεσίες από άλλη προσωρινή ηλεκτρονική διεύθυνση.

Σχεδιάσαμε να υποστηρίξουμε τα οπτικώς μειονεκτούντα άτομα μέσω εφαρμογών του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών, των ΚΕΑΤ. Σήμερα, δυο χρόνια μετά, το έργο έχει ολοκληρωθεί και το ΚΕΑΤ προσφέρει 10 σταθμούς εργασίας για ενημέρωση και πρακτική εξάσκηση με τις διαθέσιμες τεχνολογικές λύσεις για άτομα με προβλήματα όρασης. Το έργο έγινε πράξη με την ιδιαίτερη συμβολή του ΚΕΑΤ.

Δώσαμε τη δυνατότητα σε πρωτοετείς φοιτητές ΑμεΑ, μέσα από τη δράση «Δες τη Ψηφιακά», να αποκτήσουν προσωπικό φορητό υπολογιστή και μάλιστα δώσαμε μεγαλύτερη οικονομική ενίσχυση για την απόκτηση ειδικού εξοπλισμού. Και το ενδιαφέρον είναι ότι περισσότεροι από χίλιοι φοιτητές που ανήκουν στην κατηγορία των πασχόντων από σοβαρές ασθένειες σε δύο μόλις μήνες συμμετείχαν. Εκεί, επιλέξαμε να πάμε κατευθείαν στους συμπολίτες μας και πετύχαμε περισσότερα και πολύ γρηγορότερα κι αυτό νομίζω πρέπει να το πάρουμε πολύ σοβαρά υπόψη από δω και πέρα.

Η κατάσταση βεβαίως δεν είναι παντού ρόδινη. Η ψηφιακή στρατηγική έδωσε και σε πολλούς άλλους φορείς και τη χρηματοδότηση και τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες. Σχεδιάσαμε τη δράση και εξασφαλίσαμε περισσότερα από 8 εκατομμύρια ευρώ για να γίνει η προμήθεια 72 προσβάσιμων εκπαιδευτικών λογισμικών ειδικής και γενικής αγωγής. Δεν έχει ακόμα προχωρήσει το έργο, ελπίζω ο φορέας να προχωρήσει πολύ πιο γρήγορα στην υλοποίησή του.

Σχεδιάσαμε την ανάπτυξη ευρυζωνικών υποδομών και πρόσβασης σε υπηρεσίες για τέσσερις κατηγορίες ατόμων με αναπηρία. Διαθέσαμε περισσότερα από πέντε εκατομμύρια ευρώ για να κάνουμε την ευρυζωνικότητα σύμμαχο των ΑμεΑ. Εργαζόμαστε μαζί με συνδέσμους και συλλόγους. Κι όμως, υπάρχουν αρκετοί ακόμη σύνδεσμοι και σύλλογοι που δεν έχουν υπογράψει συμβάσεις και μερικοί που δηλώνουν πως "δεν τους ενδιαφέρει και τόσο". Από αυτό το βήμα κάνω παράκληση να προχωρήσουμε τάχιστα.

Συνεργαζόμαστε στενά με το Ινστιτούτο Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης για την προμήθεια και διάθεση αποκωδικοποιητών ψηφιακής τηλεόρασης για τα ΑμεΑ. Εμείς και η Γενική Γραμματεία και το ΙΚΠΑ εργαζόμαστε συστηματικά και σκληρά και τους ευχαριστώ όλους γι' αυτό.

Έχουν λυθεί, όπως γνωρίζω και γνωρίζετε και όλοι εδώ καλά, τα ζητήματα προδιαγραφών κι ένα από τα δυσκολότερα σημεία είναι η αρνητική διάθεση των κατασκευαστών αποκωδικοποιητών να συμμετάσχουν, γιατί θεωρούν ότι αν δεν έχουν ένα συγκεκριμένο και εκ των προτέρων αποφασισμένο μεγάλο μερίδιο αγοράς, δεν έχει νόημα γι' αυτούς να προσέλθουν. Αυτή όμως είναι μία πραγματικότητα. Θεωρώ ότι η Πολιτεία κάνει το χρέος της για τα ΑμεΑ και πρέπει να συνεχίσει να το κάνει και πρέπει εμείς να είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε και με άλλους τρόπους.

Υπάρχουν και άλλες πρωτοβουλίες της ψηφιακής στρατηγικής που έχουμε ήδη παρουσιάσει κατά καιρούς. Η συντριπτική τους πλειοψηφία προχωρεί. Άλλες πρωτοβουλίες προχωρούν με δυσκολία, άλλες ευκολότερα, αλλά πάντως φέρουν αποτελέσματα. Υπάρχουν και μερικές που αντιμετωπίζουν κάποια αδράνεια, που ενώ έχουν σχεδιαστεί και συναποφασιστεί, για διάφορους λόγους καθυστερούν.

Θεωρώ ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε όλες τις καταστάσεις. Θεωρώ ότι με την ευκαιρία του 3^ου Συνεδρίου πρέπει να λέμε την αλήθεια, Θεωρώ ότι μπροστά σε αυτόν τον ετήσιο καθρέφτη, η ψηφιακή στρατηγική έχει και έργα και δράσεις να δείξει και πρακτικό έργο να αντιπαρατάξει και δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην παρουσιάζεται η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε όλοι επιμείνει πολύ, ότι έχουμε πετύχει την αξιοποίηση των τεχνολογικών μέσων για τη βελτίωση της προσβασιμότητας των συμπολιτών μας με αναπηρία.

Τελειώνοντας, θέλω να υποσχεθώ ότι θα συνεχίσουμε με τον ίδιο ζήλο την προσπάθεια, με περισσότερες δράσεις, με το κέντρο βάρους να μετατίθεται σε απευθείας δράσεις στους συμπολίτες μας ΑμεΑ, στο πρότυπο των δράσεων του «Δες την Ψηφιακά», θα δουλέψουμε με όλους τους φορείς που θέλουν να κοπιάζουν, η αριστεία θα είναι ο οδηγός μας, όποιος προχωρά τις δράσεις θα χρηματοδοτείται και θα ανταμείβεται.

Τηρώντας αυτές τις αρχές της επιμονής, της αριστείας, της συνέχειας της προσπάθειας, θεωρώ ότι ολοένα και περισσότερο οι νέες τεχνολογίες θα γίνουν εργαλείο ζωής για τους συμπολίτες μας με αναπηρία και θα μας οδηγήσουν στα επόμενα βήματα. Σας ευχαριστώ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Κύριε Ασημακόπουλε σας ευχαριστούμε πολύ. Χωρίς καθόλου να θέλω να απομειώσω τα όσα μας παρουσιάσατε καταλαβαίνουμε ότι εργάζεστε για όσα οφείλει η Πολιτεία να κάνει στα άτομα με αναπηρία, όπως οφείλει να κάνει και απέναντι σε όλους τους πολίτες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Από κει και πέρα είναι σαφές ότι συναντάτε προβλήματα κι ότι συναντάτε προβλήματα που μπορεί να οφείλονται σε ιδιώτες, όπως αυτό που μας αναφέρατε για το voice portal που ακόμα δεν έχει αποδώσει τις δυνατότητές του, μέχρι και σε προβλήματα που αφορούν στη συνεργασία σας ή στον τρόπο με τον οποίον επικοινωνείτε με φορείς ατόμων με αναπηρία. Ελπίζουμε του χρόνου τέτοιο καιρό να τα έχετε ξεπεράσει αυτά και να μπορείτε να μας τα παρουσιάσετε μέσα από μία άλλη οπτική.

Ο επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Νίκος Βουλγαρόπουλος, ο οποίος είναι γνωστός σε όλους. Δε θέλω να πω τίποτα για τον Πρόεδρο του Συνεδρίου, παρά μόνο ότι είναι το πρόσωπο το οποίο έχει εμπνευστεί κι έχει δουλέψει κι έχει προχωρήσει την υπόθεση του «αναπηρία τώρα», αλλά δεν την έχει προχωρήσει μόνο στη βάση του περιοδικού, την έχει προχωρήσει και ηλεκτρονικά.

Είναι λοιπόν ένα απολύτως κατάλληλο πρόσωπο για να μας εξηγήσει πως κατόρθωσε, με πολύ λίγα μέσα, να φτιάξει το δημοφιλέστερο site αναπηρίας στον κόσμο που σήμερα έχει και πολύ μεγάλη προσβασιμότητα σε όλα τα άτομα με αναπηρία.

Ν. ΒΟΥΛΓΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: Όταν σκέφτεσαι απλά, δημιουργείς προσπελάσιμα. Η προσπελασιμότητα είναι ζήτημα απλότητας: το να σκέφτεσαι απλά, φυσιολογικά, όπως σκέφτεται οποιοσδήποτε απλός και καθημερινός άνθρωπος. Τα εμπόδια κοστίζουν περισσότερα χρήματα. Η προσπελασιμότητα είναι πολύ πιο φθηνή. Για να κάνεις ένα σκαλοπάτι θα πληρώσεις περισσότερα λεφτά σε τσιμέντο για να το γεμίσεις. Για να κάνεις flash ή τον οποιονδήποτε άλλο απροσπέλαστο κώδικα, θα πληρώσεις περισσότερα χρήματα σε έναν προγραμματιστή για να σου κάνει κώδικα.

Για να κάνεις ένα σύστημα το οποίο να είναι προσπελάσιμο, πρέπει να σκέφτεσαι απλά. Η πιο απλή σκέψη που μπορείς να κάνεις είναι αυτό που θα δημιουργήσεις να μην εμποδίζει τους ανθρώπους και τις τεχνολογίες. Όσο πιο εξελιγμένο κώδικα γράψεις τόσο πιο δυνατό υπολογιστή θα πρέπει να έχει ο επισκέπτης (κάτι που περιορίζει τους επισκέπτες με λίγο παλαιότερα μηχανήματα) και τόσοι περισσότεροι επισκέπτες δεν θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το προϊόν της εργασίας σου.

Εάν ένα σύστημα σχεδιαστεί σωστά, τότε δεν χρειάζεται επιπλέον δαπάνες για την αποκατάσταση της προσπελασιμότητάς του. Όταν το σύστημα δεν σχεδιάζεται σωστά, τότε χρειάζονται περισσότερα χρήματα για να γίνουν παρεμβάσεις για την προσπελασιμότητά του.

Εάν σκεφτόμαστε απλά, καθημερινά και ανθρώπινα, έτσι όπως μας έχουν μάθει στο σχολείο από την πρώτη τάξη του δημοτικού, τότε όλα θα είναι προσπελάσιμα και πάνω απ΄ όλα θα είναι χρηστικά.

Οι νέες τεχνολογίες είναι ο μεγαλύτερος εξομοιωτής που έχει βγει ποτέ στην ιστορία. Πίσω από τις νέες τεχνολογίες δεν μπορείς να ξεχωρίσεις εάν κάποιος άνθρωπος έχει ή δεν έχει αναπηρία, ζει ή δεν ζει κάτω από συνθήκες αναπηρίας. Δεν γνωρίζεις ποιος βρίσκεται πίσω από το τερματικό ούτε του περιοδικού ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, ούτε του http://www.disabled.gr/ ούτε της Autonomia EXPO, ούτε βέβαια του http://www.autonomiaexpo.org/, και παρόλα αυτά και τα τέσσερα είναι τα πρώτα στην κατηγορία τους με κορυφαίο το http://www.disabled.gr/ που είναι το δημοφιλέστερο site αναπηρίας στον κόσμο - απόδειξη πως η τεχνολογία σπάζει τα σύνορα.

Αυτή η λογική, του να σκέφτεσαι, να δρας και να δημιουργείς προσπελάσιμα, κάποτε θα πρέπει να έρθει, και εάν δεν μπορεί να έρθει αβίαστα, τότε να εισαχθεί και στην Ελλάδα, για να απολαύσουμε και στην Ελλάδα τη χαρά της δημιουργίας και της χρήσης των προϊόντων τεχνολογίας.

Εμείς, εδώ στην Ελλάδα, δύσκολα οικειοποιούμαστε και εκλογικεύουμε τις τεχνολογίες. Θεωρούμε πως η τεχνολογία είναι μακριά από εμάς. Κάνουμε τα πράγματα δύσκολα, και αντί να δημιουργήσουμε τεχνολογίες, τις εισάγουμε από τις ξένες αγορές και ύστερα προσπαθούμε να τις φτιάξουμε τόσο πολύπλοκες που να απευθύνονται μόνο σε μια ελίτ που έχει το ηλικιακό και ενδεχομένως το μορφωτικό προνόμιο, μολονότι διεθνώς οι τεχνολογίες φτιάχνονται για όλους και αν όχι για όλους φτιάχνονται για τους πολλούς.

Όλα τα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης μπορούν να είναι προσπελάσιμα, εάν το θελήσουμε, και εάν τα σχεδιάσουμε εξαρχής σωστά. Η προσπελασιμότητα είναι στην ουσία αυτή που θα εξαναγκάσει όλους τους παράγοντες που συγκροτούν το μέσο να δουλέψουν προσπελάσιμα και το προϊόν της εργασίας τους να είναι προσπελάσιμο.

Η προσπελασιμότητα πρέπει να σχεδιαστεί εκ των άνω, πρέπει δηλαδή να σκεφτόμαστε την Ελλάδα με Πρόεδρο της Δημοκρατίας που ενδεχομένως να έχει κάποια αναπηρία, με Πρωθυπουργό που ενδεχομένως σε κάποια στιγμή της καριέρας του να έχει αναπηρία, και με Υπουργό με αναπηρία. Εάν δεν οργανώσουμε την προσπελασιμότητα εκ των άνω, τότε δεν είναι προσπελασιμότητα.

Πάντα πριν σχεδιάσουμε κάτι πρέπει να σκεφτόμαστε πως η κορυφή της ιεραρχίας, ο Αρχισυντάκτης μας, ο Διευθυντής μας, ο ιδιοκτήτης του Μέσου, έχει αναπηρία. Εάν δεν το σκεφτούμε έτσι, ακόμη και η είσοδός μας θα είναι απροσπέλαστη ή θα εμποδίσουμε την επαγγελματική ανέλιξη των επαγγελματικών στελεχών που ζουν κάτω από συνθήκες αναπηρίας.

Η αμέσως επόμενη σκέψη είναι να οργανώνουμε το Μέσο, την εφημερίδα, το περιοδικό, το site προσπελάσιμο. Με τη σύγχρονη τεχνολογία τα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης έχουν πλέον αλλάξει, και τώρα πια υπάρχουν μόνο συνδυασμοί Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Εδώ και πολύ καιρό έχει σταματήσει η εφημερίδα να είναι μόνο εφημερίδα, το περιοδικό να είναι μόνο περιοδικό, η τηλεόραση να είναι μόνο τηλεόραση, και το ραδιόφωνο να είναι μόνο ραδιόφωνο.

Σαν βασική αρχή στην προσπελασιμότητα είναι να δημιουργούμε διαδικασίες που δεν εμποδίζουν. Όταν μια διαδικασία δεν εμποδίζει, τότε είναι προσπελάσιμη. Η τεχνολογία είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος για τη δημιουργία Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που δεν εμποδίζουν.

Βρισκόμαστε σε ένα συνέδριο που απευθύνεται στα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης και θα ήταν πολύ σημαντικό να σκεφτούμε πως ιστορικά, το επάγγελμα του δημοσιογράφου και η τυπογραφία ήταν προσπελάσιμα επαγγέλματα.

Και στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί διαπρεπείς δημοσιογράφοι που κάνουν μεγάλη καριέρα, όμως αρνούνται να δηλώσουν και δημοσίως την αναπηρία τους, και αυτό γιατί φοβούνται πως μια ομολογία αναπηρίας θα ήταν σε βάρος της καριέρας τους (και δεν έχουν άδικο).

Εδώ θέλω να σας πω ότι έχουμε μεγάλα περιοδικά στην Ελλάδα που οι ιδιοκτήτες τους έχουν σοβαρές αναπηρίες, που όμως δεν τις γνωστοποιούν, όπως και δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς που διοικούνται από ανθρώπους με αναπηρία (ο ένας, που άνηκε σε έναν παραπληγικό, όταν άλλαξε η νομοθεσία και χρειαζόταν κάποιες εγγυητικές επιστολές αναγκάστηκε να κλείσει).

Υπάρχουν δύο επαρχιακές εφημερίδες που ιδιοκτήτες τους είναι άνθρωποι με αναπηρίες και έχουμε παραπάνω από διακόσιους ανθρώπους με αναπηρίες, ανθρώπους με αφανείς αναπηρίες, που εργάζονται σε Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης και πραγματικά κάνουν καριέρα. Αυτοί που δηλώνουν την αναπηρία τους, λέγεται πως συναντούν σοβαρά προβλήματα. Αυτά τα εμπόδια είναι ενδεικτικά το ότι κάτι δεν πάει καλά με το επάγγελμα της δημοσιογραφίας. Είναι ένα επάγγελμα που δεν δέχεται επαγγελματίες που ζουν κάτω από συνθήκες αναπηρίας.

Το ζήτημα της προσπελασιμότητας είναι τεχνικό ζήτημα: Είναι ζήτημα επιλογών, τεχνολογιών και τεχνολογικών εργαλείων. Είναι ζήτημα σχεδιασμού - του να φτιάξεις δηλαδή ένα παραγωγικό μηχανισμό που χρειάζεται «περισσότερο μυαλό και λιγότερα πόδια».

Ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να οργανωθεί με πολύ απλά τεχνολογικά μέσα, επάνω από το internet, με ένα απλό σύστημα διαχείρισης του περιεχομένου. Ύστερα, όλα γίνονται υπερβολικά απλά, και όλα βρίσκονται στο χέρι ή στο αυτί (εάν πρόκειται για τυφλούς) του καθενός.

Εμείς στο ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, αναγκαστικά τα έχουμε κάνει όλα προσπελάσιμα. Όλο το υλικό τόσο του περιοδικού ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ όσο και του http://www.disabled.gr/ δημιουργείται επάνω στο internet σε ένα υπερβολικά απλό και προσπελάσιμο σύστημα διαχείρισης περιεχομένου, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθένα.

Από την πρώτη στιγμή αυτό το υλικό είναι διαθέσιμο στους αναγνώστες διαδικτυακά, αλλά και στους ανθρώπους του ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ που ενδεχομένως να χρειαστούν να κάνουν κάποιες διορθώσεις στα κείμενα πριν δοθούν στο τυπογραφείο.

Σε ό,τι αφορά στη διοργάνωση της Autonomia EXPO, όλα οργανώνονται από την ημέρα «μηδέν», επάνω από το http://www.autonomiaexpo.org/, και όλα γνωστοποιούνται άμεσα. Εδώ θα χρειαστεί να σας πω πως η Autonomia EXPO είναι η μεγαλύτερη έκθεση προϊόντων και υπηρεσιών για την αναπηρία, την αποκατάσταση και την ανεξάρτητη διαβίωση και πως από την πρώτη μέρα, όλη η διαδικασία, καθώς επίσης και η κάτοψη, είναι διαθέσιμα on-line.

Όλο το υλικό πριν το κάθε τεύχος του περιοδικού «Αναπηρία Τώρα» συγκεντρώνεται στο internet. Όλη η «έκθεση αυτονομία» που διοργανώνεται μία φορά το χρόνο επί τρεις ολόκληρες μέρες και συγκεντρώνει πάνω από 5000 ανθρώπους με αναπηρίες, συντονίζεται από το βήμα «μηδέν» μέχρι και το τέλος της πάνω από το internet.

Η προσπελασιμότητα της Autonomia EXPO ήταν η πιο βασική αιτία για την τεράστια αποδοχή που είχε στους λεγόμενους αναπηρικούς κύκλους. Το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας κάθε χρόνο είναι γεμάτο από ανθρώπους με κάθε λογής αναπηρία, αλλά και από επαγγελματίες και από επιστήμονες του χώρου.

Ακόμη και για την διοργάνωση της Autonomia EXPO 2009 η συζήτηση ξεκίνησε αμέσως μετά την λήξη της Autonomia EXPO 2008, επάνω από το http://www.autonomiaexpo.org/, αλλά και στο φόρουμ του http://www.disabled.gr/, το οποίο είναι σημαντικό για τις βασικές «δημοσκοπήσεις» αφού έχει περισσότερα από 4000 μέλη.

Στο ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ όλο το περιεχόμενο και όλη η πληροφόρηση, συγκεντρώνεται απευθείας επάνω σε ένα σύστημα διαχείρισης περιεχομένου. Ο χρόνος καταχώρησης των δεδομένων, είτε γίνεται από άνθρωπο που ζει κάτω από συνθήκες αναπηρίας, είτε γίνεται από άνθρωπο που είναι ικανός σωματικά, είναι περίπου ο ίδιος. Είμαστε το ίδιο παραγωγικοί.

Είναι άψογα προσπελάσιμο - δε γνωρίζω ούτε έναν άνθρωπο που να μην έχει πρόσβαση είτε στο περιοδικό είτε στο http://www.disabled.gr/. Το περιοδικό βγαίνει σε τρεις εκδοχές, η μία είναι έντυπη, η άλλη είναι σε ψηφιακή μορφή εικόνας (έτσι όπως ακριβώς φαίνεται ως έντυπο) που μπορεί να μεγεθυνθεί όσο θέλει κάποιος ο οποίος δεν έχει καλή όραση, και η τρίτη είναι σε καθαρό κείμενο για να μπορεί να διαβαστεί από τους τυφλούς, αλλά και να μπορεί να μεγεθυνθεί επ΄ αόριστο.

Τα προβλήματα βέβαια στην Ελλάδα ποια είναι; Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ειδικά ο χώρος των συγγραφέων, αλλά και όλοι οι Έλληνες με αναπηρίες που θέλουν να είναι συγγραφείς ή δημοσιογράφοι, είναι ότι είμαστε η μόνη γλώσσα που δεν έχουμε φωνητική υπαγόρευση στην ελληνική γλώσσα. Όταν αναφέρομαι στην φωνητική υπαγόρευση αναφέρομαι σε φωνητική υπαγόρευση που να μπορεί να αποδίδει και να μην κάνει υπερβολικά πολλά και ενοχλητικά λάθη υπαγόρευσης.

Έχουμε δύο συστήματα, το πρώτο σύστημα είναι ο ηλεκτρονικός λογογράφος, ο οποίος έχει γίνει από το ΙΕΛ, μία πολύ καλή προγραμματιστική προσπάθεια - και σαν άνθρωπος των υπολογιστών μπορώ να πω ότι τα παιδιά έχουν κοπιάσει πάρα πολύ. Το δεύτερο είναι της MLS το Talk and Write που στηρίζεται σε μια παλιά τεχνολογία φωνητικής υπαγόρευσης.

Ως άνθρωπος όμως που οι συνθήκες της ζωής μου με υποχρεώνουν να υπαγορεύω με τη φωνή αυτά που θέλω να γράψω, έχω διαφορετική γνώμη, γιατί και τα δύο συστήματα φωνητικής υπαγόρευσης κάνουν υπερβολικά πολλά λάθη στην υπαγόρευση και γι' αυτό δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.

Και δεν είμαι ο μόνος, που δεν μπορώ να τα χρησιμοποιήσω αλλά ταυτοχρόνως τα έχω ανάγκη. Μαζί με εμένα από ένα τέτοιο σύστημα φωνητικής υπαγόρευσης έχουν ανάγκη χιλιάδες άνθρωποι με αναπηρίες, αλλά και εκατοντάδες επαγγελματικοί κλάδοι, όπως για παράδειγμα συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, δικαστικοί επιμελητές, γιατροί και πολλοί άλλοι (μα πάρα πολλοί άλλοι).

Το σπουδαιότερο είναι πως ένα τέτοιο σύστημα φωνητικής υπαγόρευσης θα είναι η αιτία για να βάλει τους Έλληνες στο internet και στις διαδικτυακές τεχνολογίες, καθώς και η αιτία για να αναπτυχθεί περιεχόμενο στο ελληνικό internet, που εδώ θα χρειαστεί να σας πω πως το ελληνικό ίντερνετ είναι πολύ φτωχό και δεν έχει περιεχόμενο.

Οι νέες τεχνολογίες δεν είναι ένα φετίχ. Είναι ένα εργαλείο που υποχρεώνει τους ανθρώπους να κάνουν τη δουλειά σωστά, ένας τρόπος εργασίας και επικοινωνίας, και συχνά τρόπος ανάπτυξης, δημιουργίας και αντίληψης της κοινωνίας και της οικουμένης.

Υπάρχουν τεχνολογίες που μπορούν να βάλουν τον κόσμο στο internet και η πιο βασική τεχνολογία είναι η δημιουργία ενός συστήματος φωνητικής υπαγόρευσης από το οποίο θα επωφεληθούν όχι μόνο οι άνθρωποι με αναπηρίες, αλλά και όσοι είναι επιφορτισμένοι με τον υποτιτλισμό των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (τηλεόραση και ραδιόφωνο).

Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα και οι δημοσιογράφοι είναι απροετοίμαστοι και σε αντίθεση με τους συναδέλφους στο εξωτερικό δεν έχουν στη διάθεσή τους ένα αξιόπιστο και παραγωγικό σύστημα φωνητικής υπαγόρευσης.

Εμείς, στο ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, είμαστε προϊόν τεχνολογίας. Το http://www.disabled.gr/ δημιουργήθηκε όταν ανακαλύφθηκαν οι προσωπικοί υπολογιστές και το HELPAK (το τότε δίκτυο μεταφορά δεδομένων). Το Περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ δημιουργήθηκε όταν ανακαλύφθηκαν οι επιτραπέζιες εκδόσεις και το Page Maker. Η Autonomia EXPO ξεκίνησε όταν βρέθηκε προσπελάσιμος εκθεσιακός χώρος που να εξυπηρετείται από προσπελάσιμα μέσα μαζικών μεταφορών.

Το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ στο σύνολό του είναι προϊόν τεχνολογίας. Χωρίς την τεχνολογία και χωρίς τις τεχνολογικές συγκυρίες δεν θα υπήρχε ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ.

Όμως σε ό,τι αφορά στην φωνητική υπαγόρευση για το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ είναι ένα υπερβολικά ακριβό παιχνίδι το να δημιουργήσει αυτό το ίδιο ένα τέτοιο αξιόπιστο και παραγωγικό σύστημα φωνητικής υπαγόρευσης. Το ίδιο υπερβολικά ακριβό παιχνίδι είναι και η τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Αυτός είναι και ο πιο βασικός λόγος που το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ δεν προσπάθησε να δημιουργήσει ένα αξιόπιστο και παραγωγικό σύστημα φωνητικής υπαγόρευσης και ενδεχομένως μια παρέμβαση στα τηλεοπτικά και στα ραδιοφωνικά πράγματα.

Για να καταλάβετε την κρισιμότητα των τεχνολογιών φωνής και συγκεκριμένα ενός συστήματος για τη φωνητική υπαγόρευση, σκεφθείτε μόνο τον όγκο των εκπομπών στο Prisma+ που υφίστανται υποτιτλισμό. Θα είχε απλοποιηθεί τόσο πολύ η διαδικασία που θα είχε γίνει σχεδόν αυτόματη, εάν υπήρχε ένα αξιόπιστο σύστημα φωνητικής υπαγόρευσης στην ελληνική γλώσσα.

Σε ό,τι αφορά στα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης αυτά καθαυτά, θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο μας και τους στόχους μας.

Ο στόχος είναι η ενημέρωση κι αυτό είναι που έχουμε ξεχάσει πολλοί που δουλεύουμε για την ενημέρωση. Τα χρήματα πρέπει να βγαίνουν από την ενημέρωση κι όχι από αλλού. Δεν υπάρχει κρίση στον τύπο. Υπάρχει κρίση στους χρηματοδότες του τύπου.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης που απευθύνονται στην κοινότητα των ανθρώπων με αναπηρίες. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως υφίστανται αθέμιτο ανταγωνισμό από τα άλλα μέσα που μπορούν και παραστρατούν.

Και δυστυχώς, έχουν παραστρατήσει τα μέσα στην Ελλάδα. Μαζί με την παραστράτηση, έχουν βγάλει και μία λανθασμένη παραστρατημένη εικόνα αναπηρίας. Καθημερινά βγαίνουν εφημερίδες ή κανάλια, κυρίως αυτά τα δύο, ή ραδιόφωνα, και προβάλλουν και από μία καινούρια ανακάλυψη και σπάνε τα τηλέφωνα στα γραφεία του ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, και προσπαθούμε να εξηγήσουμε στον κόσμο ότι αυτό που άκουσαν δεν είναι μια νέα ανατρεπτική ανακάλυψη, αλλά κάτι ανόητο.

Στην προσπάθειά τους τα Μέσα να κρατήσουν τηλεοπτικό ή άλλο χρόνο, αντί να επιλέξουν τον ήπιο λόγο, προσπαθούν και βγάζουν ψευδείς ειδήσεις ή λιγότερο αληθείς ή κακομεταφρασμένες. Όταν μεταφράσεις λάθος κάτι, τότε έχεις σοβαρό πρόβλημα και εάν δεν έχεις σοβαρό πρόβλημα εσύ ο ίδιος, έχουν σίγουρα οι αναγνώστες σου.

Και εδώ ακριβώς, για να αποφευχθούν αυτά τα λάθη, χρειάζεται αυτό το κεντρικό σύστημα διαχείρισης του περιεχομένου που θα πρέπει να έχει ένα μέσο, που να δίνει τη δυνατότητα στην αρχισυνταξία να παρέμβει εγκαίρως στα γλωσσικά και εννοιολογικά ατοπήματα.

Η κοινωνία της πληροφορίας φαίνεται να ενδιαφέρεται να δημιουργήσει αυτές τις τεχνικές και τεχνολογικές προϋποθέσεις για τα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης, όμως δυστυχώς τα ευρωπαϊκά προγράμματα υλοποιούνται από επαγγελματίες που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να παραδώσουν το παραδοτέο.

Αυτοί οι επαγγελματίες δεν καταλαβαίνουν και δεν έχουν λόγο να καταλάβουν πως πίσω από κάθε τέτοιο «έργο» κρύβεται ένα εργαλείο που έχει πληροφοριακή αξία, αλλά και χρηστική, και μπορεί να ανεβάσει την παραγωγικότητα και τη δημιουργικότητα στα κόκκινα.

Σκεφτείτε πόσα τέτοια ευρωπαϊκά «έργα» έχουν γίνει και αμέσως μετά την λήξη της χρηματοδότησης έχουν λήξει και αυτά. Γιατί; Δεν υπάρχουν φορείς που πραγματικά ξέρουν τη δουλειά και ξέρουν και πώς να τα κάνουν βιώσιμα; Και βέβαια υπάρχουν!

Πολύ φοβάμαι πως δεν υπάρχει ελπίδα. Από το 1981 μέχρι σήμερα έχουν ξοδευτεί υπερβολικά πολλά χρήματα και δεν έχει γίνει σχεδόν τίποτα το χρηστικό.

Και γι' αυτήν την αποτυχία δεν φταίει η αναπηρία ως εμπειρία και ως διαφορά συνθηκών και όρων ζωής. Φταίνε αυτοί που σχεδιάζουν τα προγράμματα, γιατί, ίσως να γνωρίζουν από προγράμματα, όμως δε γνωρίζουν από αναπηρία.

Το ακόμη χειρότερο είναι πως στην Ελλάδα δεν υπάρχουν φορείς που να μπορούν να υλοποιήσουν προγράμματα με εξειδίκευση στην αναπηρία (με εξαίρεση το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ) και γι' αυτό αυτός ο οικονομικός κλάδος είναι εγκαταλελειμμένος σε φορείς, επιχειρήσεις και επαγγελματίες χωρίς εξειδίκευση.

Από την άλλη, και τα συστήματα αξιολόγησης στην πατρίδα μας είναι εκτός θέματος και αδικούν τους φορείς που έχουν την εξειδίκευση. Η αξιολόγηση των προσφορών στα ευρωπαϊκά προγράμματα γίνεται με πολύπλοκους αλγόριθμους και οτιδήποτε έχει βαθιά εξειδίκευση στην αναπηρία απλώς δεν προτιμάται, και προτιμώνται φορείς και επιχειρήσεις που τα κάνουν όλα.

Όταν κάποιος φορέας είναι πιστός στη θεματική ενότητα που υπηρετεί (στην προκειμένη περίπτωση στην αναπηρία) είναι αυτονόητο πως δεν θα έχει τους υψηλούς τζίρους των «μεγάλων» εταιρειών που κάνουν όλες τις δουλειές που έχουν χρήματα.

Το μέγεθος του φορέα είναι αντιστρόφως ανάλογο της προσήλωσης που έχει στη θεματική ενότητα που υπηρετεί.

Σκεφτείτε να προκηρυχθεί ένας υποθετικός διαγωνισμός για τη δημιουργία ενός περιοδικού για την αναπηρία. Ποιος θα πάρει το «έργο»; Το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ που έχει την εμπειρία από το 1993 μέχρι σήμερα ή κάποια μεγάλη εφημερίδα που εκδίδει και 15 περιοδικά ποικίλης ύλης;

Τα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης θα μπορέσουν να αλλάξουν και η αλλαγή τους εξαρτάται από εμάς. Η τεχνολογία είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος για να προχωρήσει αυτή την αλλαγή. Το κόστος αυτής της τεχνολογίας είναι ασήμαντο.

Ακόμη και τα ερευνητικά προγράμματα είτε της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε της ελληνικής Κυβέρνησης στηρίζονται σε αυτές τις τεχνολογίες και τις αντιγράφουν. Εδώ αναφέρομαι στις τεχνολογίες του λεγόμενου «ανοιχτού κώδικα». Εάν τα παρατηρήσετε όλα αυτά, θα δείτε πως δεν έχουν να παρουσιάσουν κάποια καινοτομία - οι τεχνολογίες υπάρχουν, τα Μέσα μπορούν να εξελίσσονται με βάση τις τεχνολογίες κι όχι αντιστρόφως. Δύσκολα γινόμαστε εφευρέτες.

Είμαι στο internet από το 1985 και δεν χρειάζεται να διαβάσω γι' αυτό. Το αισθάνομαι. Οι εποχές που υπήρξαν εφευρέτες στο internet έχουν περάσει. Η πρώτη φορά ήταν η εποχή των bulletin board systems γύρω στο 1985, η δεύτερη φορά ήταν το πρώτο αρχικό internet της ΙΡ και η τρίτη φορά που ανακαλύφθηκε το WEB.

Το επόμενο internet θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να έρθει και δεν θα έρθει, αν δεν έχουμε γρηγορότερα links, γρηγορότερες δηλαδή γραμμές για να μεταφέρουμε δεδομένα και διαφορετικές συνδέσεις στο internet - να έχουμε δηλαδή αλλάξει τις ADSL να τις κάνουμε κάτι καλύτερο, γιατί περιεχόμενο στο internet δε σημαίνει download, περιεχόμενο στο internet σημαίνει γρήγορα upload κι αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε καταλάβει, ούτε στην Ελλάδα, αλλά ούτε και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτό που θα ήθελα να σας πω είναι ότι δε χρειάζεται παραπάνω από ένας χρόνος για να μπει η πλειοψηφία των ανθρώπων με αναπηρίες μέσα στο internet και να έχουν υπολογιστές και να το χρησιμοποιούν σαν ένα εργαλείο. Είναι στο χέρι μας και εξαρτάται από το πόσο τρυφερά θα δούμε τις τεχνολογίες.

Πρέπει να αλλάξουμε τρόπο προσέγγισης των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και τρόπο λειτουργίας των τεχνολογιών, αλλά και χρήσης αυτών των τεχνολογιών. Πρέπει κάθε φορά που θα βλέπουμε μπροστά μας κάτι, να το βλέπουμε τρυφερά, να μην το βλέπουμε πορωμένα. Εάν το δούμε τρυφερά, τότε δε μας χρειάζεται να το κάνουμε προσβάσιμο, γιατί πολύ απλά δεν θα εμποδίσουμε. Θα κάνουμε κάτι που δεν θα εμποδίζει. Άρα η προσπελασιμότητα θα μας είναι... άχρηστη.

Δείτε μόνο ότι στο Prisma +, η εκπομπή «Παρέα στις 7», έχει βγάλει ομιλήτρια με αυτισμό, την Πέρλα Μεσσίνα. Η ίδια ομιλήτρια με αυτισμό, μαζί με δύο ακόμη ομιλήτριες, ήταν στην «Αυτονομία EXPO», και για πρώτη φορά, ομιλήτρια με αυτισμό μίλησε σε ακροατήριο τριακοσίων ανθρώπων - από τότε ο κόσμος έχει αλλάξει άποψη για τον αυτισμό. Μόνο στην «Παρέα στις 7» έχουν βγει άνθρωποι από φορείς ή γονείς παιδιών με αυτισμό περισσότεροι από δεκαπέντε.

Είναι ζήτημα επιλογών - του τι επιλογές έχεις για την προσπελασιμότητα, την ενημέρωση και την επικοινωνία. Κι εμείς ξέρουμε να πάμε με την κάμερα και να βγάλουμε στον αέρα τα ποντίκια στα νοσοκομεία. Κι εγώ μπορώ να πάρω την κάμερα στο αναπηρικό μου κάθισμα, να πάω στα νοσοκομεία, να πάρω πλάνα από ποντίκια και να βγάλω την είδηση. Εμένα δε, με γνωρίζουν όλα τα ποντίκια σε όλα τα νοσοκομεία και μου μιλάνε κιόλας!

Στο http://www.disabled.gr/ και στο περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ δεχόμαστε συνεχώς καταγγελίες και πολύ σημαντικές καταγγελίες. Θα μπορούσαμε να ασχολούμαστε μόνο με τη σκηνοθεσία των καταγγελιών και να ανεβάζουμε την τηλεθέαση.

Όμως αυτή δεν είναι ούτε ενημέρωση, ούτε επικοινωνία.

Για ποιο λόγο επιλέγουμε τον ήπιο λόγο; Για τον απλό λόγο ότι εάν ανεβάζουμε τους τόνους, τότε εμποδίζουμε. Εάν ανεβάζουμε τους τόνους, τότε δεν γινόμαστε προσπελάσιμοι. Αυτό είναι το πιο βασικό χαρακτηριστικό, εάν θέλουμε να κάνουμε αναπηρία. Εάν δεν θέλουμε να κάνουμε αναπηρία, υπάρχουν κι άλλα επαγγέλματα. Αλλάζουμε επαγγέλματα ή αλλάζουμε ασχολίες.

Αυτό που θα ήθελα τέλος να σας πω είναι ότι ήρθε ο καιρός να φτάσουμε στην αμέσως επόμενη εποχή στην Ελλάδα. Ας δώσουμε ένα τέλος στην εποχή της ευαισθησίας κι ας ξεκινήσει η εποχή της ευθύνης, της πολιτικής ευθύνης, της επιχειρηματικής ευθύνης, της κοινωνικής ευθύνης, της προσωπικής ευθύνης.

Ας σταματήσουμε να γκρινιάζουμε. Το internet εμείς το κάναμε απροσπέλαστο. Σας το λέω, είμαι στο internet από το 1985. Το internet εμείς το κάναμε απροσπέλαστο και πληρώσαμε πολλά λεφτά για να γίνει απροσπέλαστο - στην Ελλάδα είμαστε ένα από τα πιο απροσπέλαστα internet. Ας σταματήσουμε να ξοδεύουμε λεφτά για να κάνουμε εμπόδια κι ας είμαστε υπεύθυνοι.

Κι ας είναι από μεθαύριο που τελειώνει αυτό το Συνέδριο μία ημέρα ευθύνης για να αλλάξει πρώτον η δημόσια τηλεόραση, να αλλάξουν τα δημόσια πρακτορεία ειδήσεων, να αλλάξουν οι δημόσιες υπηρεσίες που παράγουν είδηση, και πλέον το κράτος να αρχίζει να ψάχνει να βρίσκει τα ταλέντα.

Έχουμε και στην Ελλάδα ταλέντα, αλλά δεν κυκλοφορούν στα κομματικά γραφεία και στα υπουργικά γραφεία, γιατί δεν έχουν χρόνο.

Δεν υπάρχει χρόνος για να κυκλοφορούμε στα υπουργικά γραφεία, γιατί γράφουμε και διαβάζουμε. Περισσότερο διαβάζουμε και λιγότερο γράφουμε. Και δυστυχώς, οι Κυβερνήσεις ξέρουν μόνο αυτούς που κυκλοφορούν στα υπουργικά γραφεία. Δεν υπάρχει όμως χρόνος. Ή θα ασχοληθούμε με τη δουλειά και με την ενημέρωση, ή θα τρέχουμε από γραφείο σε γραφείο και θα κάνουμε από διάδρομο σε διάδρομο κουτσομπολιό.

Θέλουμε μία Ελλάδα που δεν εμποδίζει; Είναι στο χέρι μας. Δεν είναι μόνο το «Prisma +», είναι και ολόκληρη η δημόσια τηλεόραση - το κράτος έχει πρακτορεία ειδήσεων και μπορούμε να επικρατήσουμε διεθνώς, μπορούμε να κάνουμε διπλωματία με την αναπηρία, όχι απλώς αναπηρία για την Ελλάδα.

Ελπίζω ότι με τα προγράμματα που τώρα έχει προκηρύξει η ΕΡΤ θα έχει εγκρίνει ορισμένα εργαλειακά προγράμματα που θα μπορέσουν να συμβάλλουν στη δημιουργία ψηφιακών κέντρων αποκατάστασης, γιατί ακόμη και η αποκατάσταση σύντομα θα αλλάξει και θα ψηφιοποιηθεί. Ακόμη και το peer support, η συμβουλευτική ομοτίμων, ακόμη και αυτή έχει ψηφιοποιηθεί. Είναι στο χέρι μας πλέον να μην εμποδίσουμε. Η προσπελασιμότητα, η αποκατάσταση και η ανεξάρτητη διαβίωση είναι τότε αυτονόητες και προκύπτουν ως αυτονόητες.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Κύριε Βουλγαρόπουλε σας ευχαριστούμε. Σημειώνουμε την πρότασή σας για επανασχεδιασμό των Μέσων μέσα από πολύ απλές διαδικασίες. Είδα ότι και ο Υπουργός σημείωσε την ανάγκη για εργαλείο φωνητικής υπαγόρευσης που θα δώσει τη δυνατότητα στην ΕΡΤ να δίνει μια άμεση προσπελασιμότητα και τελικά μάλλον η έννοια δε θα είναι χρηστική εφόσον δοθούν τα κλειδιά της απλότητας, όπως κι εσείς πολύ χαρακτηριστικά είπατε.

Μένει να δούμε του χρόνου σε ποιο στάδιο θα βρίσκεται αυτή η προσπελασιμότητα, τουλάχιστον στα Μέσα που το έχουν επιλέξει, μένει να δούμε του χρόνου σε ποιο στάδιο θα βρίσκεται η προσπελασιμότητα και στα άλλα  Μέσα Μαζικής  Επικοινωνίας  που είναι ακόμα στην αρχή αυτής της προσπάθειας.

Είναι η σειρά του κ. Ιωάννη Γεωργαλή, ο οποίος είναι Μηχανικός Λογισμικού στο Εργαστήριο Επικοινωνίας Ανθρώπου-Υπολογιστή. Είναι μια ενδιαφέρουσα συνέχεια για να δούμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τον υπολογιστή, μπορούν τα άτομα με αναπηρία να επικοινωνήσουν με τον υπολογιστή χρησιμοποιώντας ειδικά λογισμικά, κλειδιά που καταλαβαίνω ότι τουλάχιστον στο επίπεδο της παγκόσμιας έρευνας μπορούν πλέον να είναι κλειδιά καθημερινότητας, πολύ φθηνά, προσβάσιμα σε όλους μας.

Ι. ΓΕΩΡΓΑΛΗΣ: Σας ευχαριστώ πολύ για την εισαγωγή κα Σπυράκη.

Λοιπόν εγώ θα σας παρουσιάσω σήμερα μία συγκεκριμένη εφαρμογή που έχουμε αναπτύξει στο Ινστιτούτο Πληροφορικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας στο Ηράκλειο Κρήτης. Αυτό το λογισμικό λέγεται Starlight.

Το Starlight είναι μία πλατφόρμα λογισμικού η οποία υποστηρίζει τη δημιουργία αλληλεπιδραστικού εκπαιδευτικού λογισμικού, προσβάσιμου από τυφλούς και άτομα με προβλήματα όρασης. Η πλατφόρμα Starlight αποτελείται από δύο λειτουργικά τμήματα, από τη μία από τον αναγνώστη Starlight που επιτρέπει στους τελικούς χρήστες να διαβάζουν βιβλία και από την άλλη από τον συγγραφέα Starlight που επιτρέπει σε δημιουργούς και συγγραφείς να αναπτύξουν εκπαιδευτικό λογισμικό.

Πριν σας παρουσιάσω την πλατφόρμα θα ήθελα να σας πω ότι η πλατφόρμα αυτή έχει χρησιμοποιηθεί ήδη για την ανάπτυξη οκτώ προϊόντων εκπαιδευτικού λογισμικού για το δημοτικό και το γυμνάσιο και όλα αυτά και τα οκτώ προϊόντα έχουν γίνει αποδεκτά από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο για διάθεση στα σχολεία.

Τα υπάρχοντα συστήματα ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων έχουν ορισμένες βασικές ελλείψεις. Οι δύο κυριότερες είναι ότι ελάχιστα από αυτά χρησιμοποιούν οθόνες Braille και δεύτερον έχουν περιορισμένες δυνατότητες αλληλεπίδρασης, αφού ουσιαστικά υποστηρίζουν μόνο βιβλία σειριακού μοντέλου ανάγνωσης, όπως μυθιστορήματα.

Το Starlight από τη μία πλευρά καλύπτει αυτές τις ελλείψεις των άλλων προϊόντων και προσφέρει όλη τη λειτουργικότητά του, μέσω μιας διπλής διεπαφής. Προσφέρει μια γραφική διεπαφή για βλέποντες ή μερικώς βλέποντες χρήστες και μία ακουστική ή απτική διεπαφή ή και τα δύο για τυφλούς χρήστες.

Μία ακόμη καινοτομία του Starlight είναι ότι παρέχει εργαλεία και λειτουργικότητα για χρήση του σε εκπαιδευτικό περιβάλλον. Αυτό σημαίνει ότι υποστηρίζει ασκήσεις και διαγωνίσματα, κρατάει ακριβές ιστορικό της προόδου του χρήστη, καθώς αυτός διαβάζει το βιβλίο και λύνει ασκήσεις, παρέχει εργαλεία για αλλαγή του περιεχομένου του βιβλίου από τον διδάσκοντα.

Επίσης υποστηρίζει πολλές δυνατότητες προσαρμογής, ώστε να μπορέσει ο χρήστης να το φέρει στα μέτρα του. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα από τον διδάσκοντα και τον τυφλό μαθητή, έτσι ώστε ο πρώτος να μπορεί να βοηθάει και να παρακολουθεί τον δεύτερο και υποστηρίζει πολλαπλά προφίλ χρηστών.

 

Εδώ στο σχήμα βλέπετε τις διάφορες συσκευές που υποστηρίζει η πλατφόρμα Starlight, από τη μία ο χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει πληκτρολόγιο, ποντίκι, game-pad ή ακόμα και τα πλήκτρα ενός Braille display αν έχει διαθέσιμη αυτή τη συσκευή, για να αλληλεπιδράσει με την εφαρμογή. Κι από την άλλη μπορεί να  παρατηρήσει τα περιεχόμενα του βιβλίου είτε μέσω συνθετικής φωνής, ακούγοντας τα περιεχόμενα του βιβλίου, είτε διαβάζοντάς τα σε μία οθόνη Braille εάν αυτή υπάρχει, είτε βλέποντας το περιεχόμενο του βιβλίου στη γραφική διεπαφή που προσφέρεται.

 

Εδώ στο σχήμα φαίνεται η γραφική διεπαφή της εφαρμογής, στην πάνω μεριά υπάρχει το κεντρικό μενού με τις βασικές εντολές και τις εντολές που επηρεάζουν το πως φαίνεται η γραφική διεπαφή. Ακριβώς από κάτω υπάρχει μια μπάρα εργαλείων στην οποία υπάρχουν οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενες εντολές, ακριβώς από κάτω υπάρχουν πληροφορίες για τον χρήστη που εκείνη τη στιγμή χρησιμοποιεί το βιβλίο.

Στην αριστερή πλευρά φαίνεται ολόκληρη η ιεραρχία του βιβλίου όπως είναι χωρισμένη σε κεφάλαια ενότητες και υποενότητες, ενώ ακριβώς από κάτω ανάλογα με το ποιο κεφάλαιο έχει επιλεγεί στην ιεραρχία βιβλίου φαίνονται τα περιεχόμενά του.

Στο κέντρο της εφαρμογής εμφανίζεται το κεντρικό παράθυρο, το οποίο εμφανίζει σε διαφορετικές σελίδες το περιεχόμενο του βιβλίου, ένα σημειωματάριο για να μπορεί ο χρήστης να κρατάει σημειώσεις κατά το διάβασμα του βιβλίου και αναφορές διαγωνισμάτων από διαγωνίσματα που έχει λύσει ο χρήστης κατά τη διάρκεια της αλληλεπίδρασης. Επίσης στο κάτω μέρος του βιβλίου υπάρχουν συγκεντρωτικά στατιστικά για τη χρήση του συγκεκριμένου βιβλίου από τον συγκεκριμένο χρήστη.

Επειδή θέλουμε η εφαρμογή να είναι προσβάσιμη και από άτομα με προβλήματα όρασης (με μειωμένη όραση) υποστηρίζεται  μεγέθυνση της εφαρμογής. Έτσι ο χρήστης μπορεί να μεγαλώσει το interface και ουσιαστικά μεγεθύνονται μόνο εκείνα τα στοιχεία που χρειάζονται για την αλληλεπίδραση και στοιχεία που δεν είναι τόσο απαραίτητα δε μεγεθύνονται έτσι ώστε να εκμεταλλευτούμε πλήρως το χώρο που μας παρέχεται στην οθόνη.

Η μη-οπτική διεπαφή του αναγνώστη βιβλίων χρησιμοποιεί κυρίως συνθετική ομιλία, παρέχει λειτουργίες για αναπαραγωγή διακοπή και επανάληψη της ομιλίας. Επίσης υποστηρίζει συλλαβισμό της τρέχουσας πρότασης και λέξης αν ο χρήστης δεν καταλαβαίνει εκείνη τη στιγμή τι ακούει από τη συνθετική φωνή. Υποστηρίζει γρήγορη πλοήγηση μέσα στην ιεραρχία του βιβλίου σε κεφάλαια ενότητες υποενότητες και παραγράφους.

Επίσης υποστηρίζει ιστορικό πλοήγησης έτσι ώστε όταν ο χρήστης κατά λάθος μετακινηθεί σε ένα σημείο του βιβλίου να μπορεί πολύ εύκολα να γυρίσει στην προηγούμενη θέση που ήταν. Υποστηρίζεται αναζήτηση μέσα στο βιβλίο με βάση μία συγκεκριμένη φράση και υπάρχει και δυνατότητα να βάλει ο χρήστης σελιδοδείκτες σε συγκεκριμένα σημεία του βιβλίου για να μπορεί να τα βρει την επόμενη φορά πιο εύκολα.

Επίσης η μη-οπτική διεπαφή υποστηρίζει οθόνη Braille προαιρετικά. Αν υπάρχει στον υπολογιστή χρησιμοποιείται αυτόματα, αν δεν υπάρχει χρησιμοποιείται μόνο συνθετική ομιλία και η οπτική διεπαφή. Έτσι αν υπάρχει η οθόνη Braille εμφανίζεται ολόκληρο το περιεχόμενο του βιβλίου και σε αυτήν καθώς διαβάζεται.

Επίσης χρησιμοποιούμε κάποια ηχητικά ερεθίσματα για να κάνουμε πιο αποδοτική και πιο εύχρηστη την αλληλεπίδραση του χρήστη με το βιβλίο, επομένως από τη μία χρησιμοποιούμε ανδρική φωνή για λειτουργίες και ειδοποιήσεις και γυναικεία φωνή για ανάγνωση του καθαρού περιεχομένου του βιβλίου.

Από την άλλη χρησιμοποιούμε διάφορα ηχητικά εφέ για ειδοποιήσεις και για να ειδοποιήσουμε τον χρήστη ότι αναγνωρίσαμε μια συγκεκριμένη εντολή που έδωσε στην εφαρμογή. Όλα αυτά αυξάνουν τη χρηστικότητα της εφαρμογής.

Επίσης η πλατφόρμα παρέχει πληροφορίες και βοήθεια στον χρήστη σε οποιοδήποτε σημείο του βιβλίου κι αν βρίσκεται, προσφέρει όλες τις εντολές σε ένα μη οπτικό μενού σε περίπτωση που ο χρήστης ξεχάσει πως εκτελείται μία συγκεκριμένη εντολή και παρέχει ένα ενσωματωμένο σημειωματάριο με έναν πλήρη μη οπτικό κειμενογράφο για να μπορεί ο χρήστης να κρατήσει σημειώσεις οποτεδήποτε.

Ωραία, είπαμε στην αρχή ότι η πλατφόρμα Starlight υποστηρίζει ασκήσεις και διαγωνίσματα. Οι τύποι ασκήσεων που υποστηρίζονται στην πλατφόρμα είναι πολλαπλής επιλογής, σωστό λάθος και συμπλήρωσης κενού, όπου αυτές οι ασκήσεις διορθώνονται αυτόματα από το σύστημα γιατί ξέρει τις απαντήσεις. Επίσης υποστηρίζονται ασκήσεις ανοιχτού τύπου όπου η διόρθωσή τους και η βαθμολόγησή τους αφήνεται στον διδάσκοντα.

Επίσης υποστηρίζει ασκήσεις εμπέδωσης της ύλης σε κάθε ενότητα και υποστηρίζει και διαγωνίσματα που μπορούν να εκκινήσουν μόνο με εντολή του διδάσκοντα και τα αποτελέσματα παραμένουν πάντοτε αποθηκευμένα στην εφαρμογή για να μπορούν να τα δουν αργότερα ο διδάσκοντας και ο μαθητής.

Το σύστημα επίσης υποστηρίζει πολλούς διαφορετικούς χρήστες και κρατάει για κάθε έναν από αυτούς τις προτιμήσεις του, διάφορα στατιστικά χρήσης, τα αποτελέσματα και αναφορές διαγωνισμάτων που αυτός έχει λύσει και επίσης υποστηρίζει καθορισμό λειτουργιών με βάση το βαθμό εμπειρίας του χρήστη. Έτσι, υπάρχει αρχάριο μέσο και προχωρημένο επίπεδο χρήσης, όπου αυτό το επίπεδο χρήσης επηρεάζει το σύνολο των εντολών που έχει στη διάθεσή του κάθε φορά ο χρήστης.

Μεγάλη σημασία έχει δοθεί στην πλατφόρμα για υποβοηθούμενη αλληλεπίδραση. Δηλαδή ένας βλέποντας διδάσκοντας μπορεί να χρησιμοποιήσει τη γραφική διεπαφή χωρίς να διακόπτει τον τυφλό μαθητή, έτσι ώστε να παρακολουθήσει τι κάνει εκείνη τη στιγμή στο βιβλίο, να επιθεωρήσει αναφορές διαγωνισμάτων ή στατιστικά χρήσης του βιβλίου.

Επίσης ο διδάσκοντας μπορεί να βοηθήσει τον μαθητή, μέσω της γραφικής διεπαφής καθώς αυτός διαβάζει το βιβλίο αφού προφανώς όλες οι μη οπτικές εντολές είναι διαθέσιμες και μέσω της γραφικής διεπαφής. Όμως το σύστημα από την άλλη υποστηρίζει και ιδιωτική χρήση, κρύβοντας τη γραφική διεπαφή, εμποδίζοντας έτσι κάποιον που στέκεται πίσω από τον χρήστη της εφαρμογής να παρακολουθήσει τι κάνει εκείνη τη στιγμή.

Είπαμε ότι η πλατφόρμα Starlight παρέχει κι ένα εργαλείο που είναι ξεχωριστό από τον αναγνώστη, για προσθήκη και αλλαγή περιεχομένου. Δυστυχώς σε αυτή την έκδοση του λογισμικού το εργαλείο αυτό προσθήκης περιεχομένου δεν είναι προσβάσιμο από τυφλούς χρήστες, αλλά ελπίζουμε σε επόμενη έκδοση να το κάνουμε και αυτό προσβάσιμο.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω δεδομένου ότι το Συνέδριο αφορά και στα ΜΜΕ ότι ενώ αυτά έχουν πλέον ισχυρή παρουσία στο διαδίκτυο η πλειοψηφία των ιστοσελίδων δεν είναι προσβάσιμες σε τυφλούς χρήστες. Κι ακόμα κι αν είναι προσβάσιμες, η χρήση τους δεν είναι καθόλου αποδοτική και δεν είναι τόσο εύχρηστες.

Επομένως δεδομένου ότι το Starlight χρησιμοποιεί τεχνολογίες διαδικτύου για την περιγραφή του περιεχομένου, εμείς θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση επεκτείνοντας την πλατφόρμα για χρήση σε ειδησεογραφικές σελίδες. Επίσης ένα ακόμα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν η μεταφορά της πλατφόρμας σε κινητά και PDA ώστε να μπορούν οι χρήστες να διαβάζουν τις ιστοσελίδες οπουδήποτε κι αν βρίσκονται.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κι εδώ στο τέλος έχω ένα παράδειγμα, εδώ βλέπετε μία τυχαία ειδησεογραφική ιστοσελίδα, η οποία έχει κρυμμένες τις ειδήσεις ανάμεσα σε άλλες ειδήσεις και διαφημίσεις, οπότε δεν είναι προσβάσιμη σε τυφλούς. Επομένως αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς είναι να παίρνει η εφαρμογή δυναμικά και να διαβάζει τα δεδομένα από την ιστοσελίδα και να δημιουργεί και να οργανώνει τις διαφορετικές κατηγορίες και τους τίτλους των ειδήσεων σε μία ιεραρχία παρόμοια με την ιεραρχία βιβλίου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οπότε έτσι ουσιαστικά ένα άρθρο που δεν ήταν καθόλου προσβάσιμο πριν χρησιμοποιώντας την ιστοσελίδα, θα μπορεί αυτόματα να περάσει στη δικιά μας εφαρμογή και να γίνει προσβάσιμο για τυφλούς χρήστες και χρήστες με προβλήματα όρασης και το τονίζω χωρίς να αλλάξει καθόλου η ιστοσελίδα, χωρίς να χρειαστεί να γίνει καμία αλλαγή σε αυτήν. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Κύριε Γεωργαλή σας ευχαριστούμε πάρα πολύ, ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον. Μπράβο στο Starlight!

Εγώ μπορεί να είμαι αδαής, αλλά το βρήκα εντυπωσιακό γιατί είναι ένα εργαλείο για τη νέα εκπαίδευση και τη νέα επικοινωνία. Βρήκα ακόμη εντυπωσιακότερο το γεγονός ότι μπορεί να προσαρμοστεί και στην επεξεργασία και την πρόσβαση στην πληροφορία, όπως το παρουσιάσατε. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ.

Είναι η σειρά του κ. Θανάση Ηλία, ο οποίος είναι Πρόεδρος του Συλλόγου Τεχνολογικής Ανάπτυξης Τυφλών. Από ένα πολύ ενδιαφέρον βιογραφικό που έχω στα χέρια μου σημείωσα τα ενδιαφέροντά του. Τα μουσικά ενδιαφέροντά του, τα ραδιοφωνικά ενδιαφέροντά του και καταλαβαίνω ότι θα είναι ίσως ένας πολύ κατάλληλος άνθρωπος για να μας αναπτύξει τον τρόπο με τον οποίον μπορούμε να φτάσουμε και να έχουμε προσβασιμότητα όλοι μας, ανεξαρτήτως θέσης που βρισκόμαστε.

Θ. ΗΛΙΑΣ: Καλημέρα. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι σύνεδροι, έρχομαι εδώ ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Τεχνολογικής Ανάπτυξης Τυφλών, όπου είναι ένα σωματείο το οποίο στήσαμε εδώ και δέκα χρόνια με σκοπό την εκμετάλλευση των νέων δυνατοτήτων που δίνουν οι τεχνολογίες στα άτομα με προβλήματα όρασης.

Η δράση του Σ.Τ.Α.Τ., η οποία μπορώ να πω ότι αρμόζει περισσότερο στα θέματα που πραγματεύεται το σημερινό Συνέδριο, είναι το blind.gr, όπου είναι μία ιστοσελίδα που έχουμε δημιουργήσει εδώ και δύο χρόνια, η οποία καινοτομεί στη χώρα μας δίνοντας δυνατότητα στα άτομα με προβλήματα όρασης να έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο αυτής, όχι μόνο μέσω του διαδικτύου και της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, αλλά και μέσω της χρήσης κινητών τηλεφώνων, internet μέσω κινητού, αλλά και σταθερού τηλεφώνου, όπου τηλεφωνώντας ο οποιοσδήποτε έχει πρόβλημα όρασης σε ένα αστικό νούμερο μπορεί να ακούσει, να ακροαστεί ουσιαστικά και τίποτα παραπάνω, το περιεχόμενο όλης της ιστοσελίδας και να πλοηγηθεί σε αυτό.

Ωστόσο τα ΑμεΑ, δεν είναι μόνο άτομα με αναπηρία, είναι και άτομα με ενημέρωση απαιτήσεων. Οι απαιτήσεις που έχουν τα άτομα με αναπηρία στην ενημέρωσή τους κυρίως χωρίζεται σε δύο μεγάλους τομείς για μας. Είναι η εξειδικευμένη πληροφόρηση που χρειάζεται να έχουν, πληροφορίες που αφορούν την αναπηρία την οποία βιώνουν και οι οποίες δεν περνάνε ή περνάνε στα "ψιλά γράμματα", όπως λέμε συνήθως στα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης, οπότε η συγκέντρωση αυτής της εξειδικευμένης πληροφορίας είναι για μας ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Ένα δεύτερο κομμάτι είναι ο τρόπος μετάδοσης αυτής της πληροφορίας. Η αναπηρία από μόνη της αποκλείει ή ανοίγει άλλους δρόμους, μέσα από τους οποίους πρέπει να λάβουμε μια πληροφορία. Ένα άτομο με πρόβλημα όρασης χρειάζεται να αλλάξει την οπτική πληροφορία σε ηχητική με οποιοδήποτε τρόπο, ένα άτομο με πρόβλημα ακοής το ακριβώς αντίθετο, την ακουστική πληροφορία σε οπτική, όπως και τα άτομα με κινητικά προβλήματα χρειάζεται να πλοηγηθούν σε ψηφιακό ή φυσικό περιβάλλον έχοντας πρόσβαση σε αυτό.

Όλες αυτές οι ανάγκες μας προέτρεψαν να δημιουργήσουμε το blind.gr κάτω από συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας. Το blind.gr περιέχει ένα σύστημα διαχείρισης καταχώρησης περιεχομένου απόλυτα προσβάσιμο για άτομα με αναπηρίες και λειτουργεί ως portal των φορέων και των σωματείων του χώρου των τυφλών.

Ο σκοπός είναι η συγκέντρωση, όπως προείπα, της εξειδικευμένης πληροφορίας που παρέχεται κυρίως από τα Σωματεία που μας εκπροσωπούν και μας εξυπηρετούν, δημιουργώντας υπηρεσίες προς εμάς. Οπότε έχουμε την δημιουργία μιας βάσης δεδομένων στην οποία καταχωρείται η εξειδικευμένη πληροφορία, κάτι που δεν είχε γίνει στη χώρα μας κι ήταν πρωταρχικός στόχος, κάτι που ήδη έχει επιτευχθεί μέσα στον πρώτο χρόνο επίσημης λειτουργίας του blind.gr.

Όλοι οι μεγάλοι φορείς του χώρου των τυφλών, η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών, ο Πανελλήνιος σύνδεσμος Τυφλών, το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών, ο Φάρος Τυφλών της Ελλάδος, το δικό μας σωματείο, μικρότερα σωματεία αθλητικά και άλλοι φορείς συμμετέχουν στο blind.gr και ενημερώνουν τα μέλη τους μέσα από τον πολυμορφικό μας κόμβο πληροφόρησης όπως τον ονομάζουμε.

Ο δεύτερος στόχος ήταν η επαφή των μελών της κοινωνίας των τυφλών με τα σωματεία τους με έναν πιο εύκολο τρόπο, ίσως περισσότερο απρόσωπο αλλά πιο βατό και χωρίς προβλήματα μετακίνησης ή προσωπικής γνωριμίας, που πολλές φορές στο χώρο μας και σε κλειστές κοινωνίες όπως είναι οι κοινωνίες των αναπήρων υπάρχουν προβλήματα επικοινωνίας των ανθρώπων.

Κατορθώσαμε μέσα σε ένα χρόνο να έχουμε, ας πούμε, πείσει κατά κάποιο τρόπο, γιατί χρειάζεται και πειθώ, τους φορείς των τυφλών να χρησιμοποιήσουν την ψηφιακή πληροφορία, να επικοινωνούν με τα μέλη τους με ηλεκτρονικά κείμενα, κάτι που δεν είναι αρκετά εύκολο αν λάβετε υπόψη σας και τη δυσκολία που παρουσιάζει η ελληνική κοινωνία στο να ενσωματώσει και να αφομοιώσει τη χρήση νέων τεχνολογικών μέσων.

Ο ένας χρόνος, οι δώδεκα μήνες που περάσανε σε αυτό το διάστημα μας δείξανε ότι τα ίδια τα άτομα με αναπηρία δυσκολεύονται πολλές φορές να χρησιμοποιήσουν νέα μέσα που τους δίνουν νέες δυνατότητες, είτε γιατί η ιδιοσυγκρασία τους ή ο τρόπος με τον οποίον μεγάλωσαν ή βίωσαν την αναπηρία τους έχει κάνει από ΑμεΑ άτομα με αναπηρία και ΑμεΑ άτομα με έλλειψη αυτοπεποίθησης ή ΑμεΑ άτομα με έλλειψη αυτοσεβασμού.

Υπάρχουν διάφορα προβλήματα στο χώρο των αναπήρων, δεν είναι ωραίο να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, δεν είναι όλα ρόδινα όπως τα λέμε.

Ακόμα και τα ίδια τα σωματεία που εξυπηρετούν τα άτομα με αναπηρία, παρουσιάζουν δυσκολίες στην ενσωμάτωση του νέου τρόπου ζωής των αναπήρων στις υπηρεσίες που παρέχουν και πολλές φορές αυτές οι δυσκολίες γίνονται, επιτρέψτε μου την έκφραση, και για κουτούς λόγους, ανταγωνισμός μεταξύ σωματείων και φυσικά για πολύ σοβαρότερους λόγους μερικές φορές.

Αυτά λοιπόν τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε μέσα σε αυτό το χρόνο μας δείξανε ότι χρειάζεται εσωτερικά στο χώρο της αναπηρίας να συνεχίσουμε να δημιουργούμε δράσεις, έτσι ώστε να στρέψουμε το βλέμμα των αναπήρων προς την εποχή της νέας δυνατότητας και της αυτονομίας, να φύγουμε από την εποχή της παροχής και από την εποχή της εξαίρεσης από το κοινωνικό σύνολο έχοντας προνόμια ή παροχές, όπως προείπα και να πάμε στην εποχή που θα ζητάμε υπηρεσίες και υποστήριξη, έτσι ώστε να έχουμε δικαίωμα στον αγώνα κι όχι δικαίωμα στην εξαίρεση. Έχει μεγάλη διαφορά για μας αυτό.

Αυτό που προσπαθεί το blind.gr να δημιουργήσει και θα ξεκινήσει από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη, είναι πέραν της ενημέρωσης και της επαφής των φορέων με τα μέλη τους να υπάρχουν και υπηρεσίες μετατρέποντας την πληροφορία που υπάρχει σε έντυπο λόγο αυτή τη στιγμή στη χώρα, είτε αυτό πρόκειται για φυλλάδια που βρίσκουμε καθημερινά στην πόρτα μας, είτε μιλάμε για έντυπη πληροφόρηση, εφημερίδες και οτιδήποτε άλλο, όλες αυτές οι πληροφορίες που παρέχονται με έντυπο τρόπο να μεταφερθούν στον κόμβο αυτόν έτσι ώστε να είναι προσβάσιμες και βατές σε όλους τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα όρασης, με οποιαδήποτε βαθμίδα εξειδίκευσης έχουν αυτοί στη χρήση νέων τεχνολογιών, ή οποιοδήποτε επίπεδο εκπαίδευσης και παιδείας έχουν.

Υπηρεσίες επίσης οι οποίες θα δώσουν τη δυνατότητα σε άτομα με προβλήματα όρασης να μετατρέψουν την οπτική πληροφορία σε απτική ή ακουστική χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο και τις τηλεπικοινωνίες, είτε στέλνοντας ένα φαξ στον εαυτό τους να μπορούν να διαβάσουν ένα έγγραφο που τους ήρθε σε έντυπη μορφή όπως καταλαβαίνετε, ή να μετατρέψουν ψηφιακά μη προσβάσιμα κείμενα σε προσβάσιμη μορφή.

Αυτές είναι υπηρεσίες που σχεδιάζουμε να υπάρξουν από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη μέσα από αυτόν τον κόμβο, στρέφοντας το βλέμμα μας κυρίως στην ευαισθητοποίηση και στη χρήση των νέων τεχνολογιών από τα ίδια τα ΑμεΑ και λιγότερο στο να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία να δεχτεί κάτι που ουσιαστικά η κοινωνία θα δεχτεί αυτό που εμάς βλέπει να πράττουμε.

Αν εμείς μόνο το συζητάμε και δεν πράττουμε, τότε και η ίδια η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να μην κατανοεί τουλάχιστον. Πρέπει πρώτα εμείς να δημιουργήσουμε, να ανοίξουμε το δρόμο, να περάσουμε μπροστά, να ανοίξουμε την πόρτα κοινώς και μετά να απαιτήσουμε να κοιτάξουν όλοι την ανοιχτή πόρτα που υπάρχει πίσω μας.

Να μην εκμεταλλευτώ το χρόνο σας, ευχαριστώ πολύ, ελπίζω το Συνέδριο να βγάλει σωστά αποτελέσματα. Καλή σας μέρα.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Κι εμείς σας ευχαριστούμε κ. Ηλία κι ελπίζουμε ότι του χρόνου τέτοια εποχή θα έχετε τη δυνατότητα να μας πληροφορήσετε για την προσβασιμότητα σε υπηρεσίες πληροφόρησης που θα υπάρχουν από το blind.gr.

Είναι πολύ ενδιαφέρον το στοίχημα που βάζετε με τον εαυτό σας κυρίως για τον τρόπο με τον οποίον μπορείτε να επεξεργαστείτε τις πληροφορίες έτσι που να υπάρχει πρόσβαση και στα πρόσωπα που έχουν οπτικές δυσκολίες και να μπορούν έτσι να έχουν την πληροφορία που όλοι οι άλλοι καθημερινά μπορούμε να έχουμε.

Είναι ο τελευταίος ομιλητής της σημερινής ενότητας ο κ. Περικλής Πολυζωίδης ο οποίος είναι Λέκτορας του Τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Από ότι βλέπω στο βιογραφικό του ο κ. Πολυζωίδης ειδικεύεται στα θέματα των μη κυβερνητικών οργανώσεων και της κοινωνικής πολιτικής, θα έχει λοιπόν ένα ενδιαφέρον να μας εξηγήσει πως μπορούν αυτές οι δράσεις των μη κυβερνητικών οργανώσεων να συντονιστούν με κεντρικότερες δράσεις και συγχρόνως να μπορέσουν και οι ίδιες να μπουν σε μια διαδικασία μεταξύ τους συνεννόησης, καταγραφής των ανθρώπων και αξιοποίησης των μέσων προσβασιμότητας που μέχρι τώρα είδαμε ότι είναι πολλά και μπορούν με ευκολία να παρουσιαστούν. Κύριε Πολυζωίδη σας ακούμε.

Π. ΠΟΛΥΖΩIΔΗΣ: Ευχαριστώ πολύ και θα επικεντρωθώ κυρίως στα θέματα του κοινωνικού marketing κι όταν λέμε κοινωνικό marketing εννοούμε τη χρήση μεθόδων του παραδοσιακού του εμπορικού marketing, για να προωθήσουμε όμως όχι εμπορικά προϊόντα αλλά σκοπούς που θεωρούνται καλοί, που θεωρούνται επιθυμητοί για το κοινωνικό σύνολο.

Τέτοιοι σκοποί μπορεί να είναι για παράδειγμα το να πείσουμε τον κόσμο να κάνει μαστογραφία, ή να περάσουμε μια συμπεριφορά: «αθλήσου» ή «φάε υγιεινά» ή μία ιδέα: «ανακύκλωσε» ή ένα προϊόν: «χρησιμοποίησε ζώνη ασφαλείας» ή «φόρα κράνος οδηγώντας».

Το κοινωνικό marketing στα σωστά χέρια και με τη σωστή χρήση μπορεί να είναι ένα πάρα πολύ δυνατό εργαλείο για να προωθήσουμε αλλαγές. Πως συνδέεται αυτό με την αναπηρία; Το κοινωνικό marketing θα μπορούσε να είναι πολύτιμο στο θέμα της προώθησης των θεμάτων της διαφύλαξης της προσβασιμότητας.

«Είμαι γάιδαρος, παρκάρω όπου γουστάρω». Πριν από μερικά χρόνια είχαμε δει ένα σποτάκι με τον τίτλο «Αθήνα πόλη ανάπηρη», που έδειχνε ένα νεαρό άτομο χρήστη αμαξιδίου και τις δυσκολίες που είχε για να κινηθεί σε αυτήν την υπέροχη μερικές φορές, άθλια από άλλες απόψεις, πόλη. Τέτοιες προσπάθειες δεν είδαμε στη συνέχεια και θα πρέπει να πούμε εδώ ότι το κοινωνικό marketing δεν είναι φυσικά ο μοναδικός τρόπος προώθησης αλλαγών.

Ο βασικός τρόπος ήταν είναι και θα είναι η παιδεία, ένα σημαντικό επίσης εργαλείο κι είδαμε σχετικές εξαιρετικές εισηγήσεις σήμερα, είναι η τεχνολογία κι ένας τρίτος τρόπος ο οποίος επίσης αναφέρθηκε είναι ο καταναγκασμός, το να πληρώνει δηλαδή πρόστιμο ή κάποιου είδους ποινής. Αλλά εδώ πέρα έχουμε κάποια προβλήματα.

Πρώτον, ποιο θα είναι το πραγματικό δίλημμα το οποίο υπάρχει στην κοινωνία; Να μην παρκάρω σε μία θέση αναπήρου για να μη στερήσω την πρόσβαση σε έναν πολίτη ο οποίος την έχει πολύ μεγαλύτερη ανάγκη από μένα ή να μην παρκάρω απλά για να μη με πάρει χαμπάρι η Αστυνομία; Δεύτερον, τι μήνυμα περνάμε στην κοινωνία όταν το πρόβλημα είναι ένα χρηματικό πρόστιμο; Μήπως ότι όποιος πληρώνει μπορεί να κάνει ότι γουστάρει;

Τρίτον, πληρώνουμε πραγματικά τα πρόστιμα ή πάμε και τα σβήνουμε; Και τέταρτον, εφόσον πληρώνουμε τα πρόστιμα, που πηγαίνουν τα λεφτά; Διότι αν πηγαίνουν για τη δημιουργία εγκαταστάσεων πρόσβασης τότε χαλάλι. Πολύ φοβόμαστε όμως ότι απλώς τα χρησιμοποιούμε για να κλείσουμε κάποιες άλλες τρύπες.

Αυτό που θα θέλαμε να δούμε στη χώρα μας είναι ένα είδος ποινής που να είναι μία κοινωνική εργασία αυτών που πέφτουν σε τέτοια παραπτώματα. Πάρκαρες παράνομα σε θέση αναπήρου; Πήγαινε μία εβδομάδα σε ένα ειδικό σχολείο, σε κάποιο ίδρυμα να προσφέρεις εργασία, όπου η ανάγκη για προσφορά εργασίας είναι εκεί πραγματικά τεράστια. Και φυσικά δεν υπαινίσσομαι ότι όλοι εδώ μέσα είμαστε οι καλοί οι οποίοι θα αποφεύγαμε κάτι τέτοιο, ενδεχομένως όλοι θα περνούσαμε κάποτε από μία τέτοια διαδικασία κι αυτό πιστεύουμε ότι τελικά θα μας έκανε καλό.

Το σημείο λοιπόν στο οποίο υπερτερεί το κοινωνικό marketing είναι ακριβώς ότι μπορεί να δημιουργήσει την κοινωνική κατακραυγή, αυτό το στοιχείο του να είσαι παρακατιανός, ελεεινός, τιποτένιος, για τον κοινωνικό σου περίγυρο, για τους φίλους, την οικογένεια, τους συνεπιβάτες σου, κι αυτό πιστεύουμε ότι είναι ένας πάρα πολύ ισχυρός αποτρεπτικός μηχανισμός.

Αυτά είναι τα στοιχεία που είδατε στο slide της κατακραυγής που θα θέλαμε να δούμε και στο χώρο της αναπηρίας. Τώρα βέβαια τα θέματα της προσβασιμότητας, αυτής της πρωτογενούς σωματικής προσβασιμότητας, είναι μόνο η βάση. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε και αναφέρθηκε σήμερα είναι μία γενικότερη κοινωνική αλλαγή για την εικόνα που έχουμε για την αναπηρία.

Εδώ πέρα τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, κατ΄ αρχήν θα πρέπει να απολογηθώ γιατί εγώ ενδεχομένως κερδίζω περισσότερα από τους υπόλοιπους στο ακροατήριο. Η απάντηση είναι απλή, είναι επιστημονική, μας ήρθε και από τις Ηνωμένες Πολιτείες και λέει ότι «οι όμορφοι άντρες κερδίζουν κατά μέσο όρο 13% περισσότερο από τους άσχημους» και αντίστοιχα στοιχεία υπάρχουν για τις γυναίκες.

Ζούμε σε κοινωνίες στις οποίες η εξωτερική εμφάνιση είναι το πρώτο χαρακτηριστικό, είναι αυτό στο οποίο δίνουμε την έμφαση, όλη τη βαρύτητα. Ακόμα και τη στιγμή που μιλάμε σήμερα γίνονται στην πόλη αυτή μερικές δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες επεμβάσεις αισθητικού περιεχομένου και το πρόβλημα δεν είναι ότι πλέον δεν έχουμε μεγάλες μύτες δεν έχουμε μεγάλα αφτιά ή έχουμε όλοι πολύ ωραία μαλλιά, το πρόβλημα είναι ότι τείνουμε ο ένας να μοιάζουμε όλο και περισσότερο κατά ομάδες με τους υπόλοιπους.

Ζούμε σε κοινωνίες όπου η ομοιομορφία, η ομοιογένεια, καταντάει να είναι κανόνας επιβίωσης. Το πρόβλημά μας λοιπόν μεταξύ άλλων είναι ότι κάθε διαφορετικότητα και η αναπηρία είναι εξαφανισμένη από τα  Μέσα Μαζικής  Ενημέρωσης όπως και από τη δημόσια ζωή, στην πραγματική καθημερινή της διάσταση κι όχι σαν ιδιαίτερο θέμα.

Και θα πρέπει να πούμε εδώ ότι είναι άλλο πρόβλημα η φασιστικού τύπου αντιμετώπιση της αναπηρίας, που είναι κι αυτό υπαρκτό αλλά δεν το θίγουμε σήμερα και άλλο πρόβλημα η τερατώδης άγνοια, η ογκώδης άγνοια που υπάρχει στο γενικό πληθυσμό και φυσικά δε βγάζω και τον εαυτό μου έξω από αυτό.

Έτσι λοιπόν παίρνουμε φυλλάδια σχετικά με την αναπηρία, ή μας μιλάνε άνθρωποι και μας λένε ότι "σε περίπτωση που έρθετε τετ α τετ με ένα πρόσωπο με αναπηρία φερθείτε φυσιολογικά, διατηρήστε την ψυχραιμία σας", το ίδιο δηλαδή που σε συμβουλεύουν να κάνεις όταν πιάσει φωτιά, υπάρχει σεισμός ή έρχεσαι αντιμέτωπος με καρχαρία κολυμπώντας. Δυστυχώς, μετά από εκατομμύρια χρόνια συνύπαρξης της αναπηρίας με τον άνθρωπο, είμαστε ακόμα σε πολλές περιπτώσεις σε αυτό το σημείο μηδέν.

Θα σας θυμίσω μία ταινία, η οποία βέβαια δεν είναι αριστούργημα κατά τα άλλα «μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ» που εκεί πέρα υπήρχε σε συμπρωταγωνιστικό ρόλο μία κοπέλα που χρησιμοποιούσε αμαξίδιο. Ψάχναμε από την αρχή ως ειδικοί να δούμε τι ρόλο θα παίξει η αναπηρία στην ταινία και τελικά δεν έπαιζε απολύτως κανέναν ρόλο. Ο σκηνοθέτης αποτύπωνε απλά μία φυσιολογική καθημερινή κατάσταση.

Κάτι αντίστοιχο στο «κάτι συνέβη με τη Μαίρη» όπου υπήρχε ένα άτομο προφανώς αυτιστικό -δεν είμαι ειδικός στο χώρο- και ο σκηνοθέτης με πολύ ευαίσθητο και χιουμοριστικό τρόπο κατάφερε να μπουν και αυτές οι εικόνες χωρίς να είναι το ζητούμενο, χωρίς να είναι το θέμα, μέσα στα σπίτια μας.

Όσο λοιπόν περισσότερο μπορούμε να βλέπουμε τυφλούς δημοσιογράφους να μας λένε τις ειδήσεις όχι επειδή είναι τυφλοί αλλά επειδή είναι καλοί δημοσιογράφοι κι όσο έχουμε κοπέλες με αμαξίδια να μας λένε τον καιρό, όχι επειδή είναι σε αυτή την κατάσταση, αλλά επειδή είναι καλές μετεωρολόγοι κι όσο έχουμε κωφούς να συμμετέχουν σε θεατρικές παραστάσεις, όχι ως κωφοί, αλλά επειδή είναι καλοί ηθοποιοί, τόσο πιο σημαντικά βήματα θα έχουμε κάνει μπροστά.

Κι εδώ πέρα δεν υπαινίσσομαι φυσικά μόνο τα προβλήματα πρόσβασης στο γυαλί ή στο σανίδι, αλλά όλα τα προβλήματα μιας επαγγελματικής πορείας και μιας κανονικής καριέρας που έχουν αυτά τα άτομα.

Να κλείσω λέγοντας πως όλοι μας, εσείς, εγώ και όλος ο κόσμος, βάζουμε πάρα πολύ εύκολα ταμπέλες. Όταν κάνουμε στο πανεπιστήμιο ένα τεστ και δείχνουμε μία εικόνα, λέμε στον καθένα να μας γράψει πολύ σύντομα τι βλέπει σε αυτή την εικόνα και να είστε βέβαιοι ότι παίρνουμε πάρα πολύ διαφορετικές απόψεις.

Θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε όμως ότι αυτό που βλέπουμε είναι ένας άνθρωπος θηλυκού γένους, ηλικίας γύρω στα 20, είναι καλοντυμένη και ευδιάθετη, χρησιμοποιεί έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και ένα αμαξίδιο. Αυτό που βλέπουμε είναι δύο φίλες, αυτό είναι μία τάξη με τη δασκάλα τους την οποία προφανώς αγαπάνε πολύ κι αυτό είναι μία οικογένεια.

Θα κλείσω λέγοντας πως από την ψυχολογία δανειζόμαστε το τεστ της θεματικής προβολής, προβάλλονται συγκεχυμένες εικόνες και ρωτάνε στον καθέναν από μας τι βλέπουμε ή τι καταλαβαίνουμε, κάποιος θα σας πει ότι αυτός είναι ένας ψυχοπαθής δολοφόνος ο οποίος μόλις τώρα τεμάχισε τον εραστή της γυναίκας του και τώρα πάει να βρει την ίδια και τα παιδιά του, κάποιοι άλλοι θα σας πουν ότι αυτός είναι ένας περήφανος ξυλοκόπος που μετά από μια κοπιαστική μέρα γυρίζει πολύ ωραία στο σπίτι του.

Θα κλείσω δηλαδή με το βασικό, ότι σημασία δεν έχει πως εκπέμπονται τα μηνύματα, σημασία έχει πως εκλαμβάνονται τα μηνύματα από το κοινωνικό σύνολο κι από τον καθέναν από μας ξεχωριστά. Είμαι πολύ μικρός για να συγχαρώ αυτή την προσπάθεια που κάνει η Γενική Γραμματεία, προσωπικά αισθάνομαι υποχρεωμένος βαθύτατα για όλη τη φιλοξενία και την επικοινωνία και το εξαιρετικό επίπεδο συνεργασίας με όλα τα στελέχη.

Και θα ήθελα να τονίσω τη διάσταση που την κάνει να ξεχωρίζει από άλλες προσπάθειες στην Ελλάδα, αυτή είναι η συνέπεια στο χρόνο και γι΄ αυτό την ευγνωμονούμε και την ευχαριστούμε όλοι. Ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Κύριε Πολυζωίδη σας ευχαριστούμε πολύ κι εμείς επειδή θεωρώ ότι στην αίθουσα εδώ η πλειονότητα ανήκει σε εκείνους που είδαν πίσω από το σκίτσο τον ξυλοκόπο και πιστεύω ότι όσα σήμερα ειπώθηκαν εδώ κρατήθηκαν όχι μόνο ως σημειώσεις ενός προγραμματισμού, αλλά ως σκέψεις που μπορούν να αποτελέσουν έναυσμα για μια νέα δημιουργική ώθηση σε αυτό το πεδίο.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω πάρα πολύ την κα Μαργαρίτα Παπαδά για την πρόσκληση και για την ευκαιρία για όσα μου έδωσε σήμερα να ακούσω. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους σας.

Και κατόπιν ανωτέρας εντολής έχουμε παράταση εργασιών όπως καταλαβαίνετε. Η κα Παπαδά προτείνει να γίνουν κάποιες ερωτήσεις, αν έχετε λοιπόν την καλοσύνη όσοι έχετε τη διάθεση να υποβάλλετε ερωτήσεις θα σας παρακαλούσα να παρουσιάσετε τον εαυτό σας το όνομα και την ιδιότητά σας και τον φορέα από τον οποίον προέρχεστε.

Βλέπω έναν συνάδελφο από την «Ελευθεροτυπία» γνωστό και μη εξαιρετέο και μήπως ήθελε κάτι να ρωτήσει. Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Α. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ: Γεια σας, για όσους δε με ξέρουν είμαι ο Αντώνης Σκορδίλης από την «Ελευθεροτυπία».

Βέβαια με τους περισσότερους από δω πέρα μέσα γνωριζόμαστε και δε γνωριζόμαστε μια φορά το χρόνο, γνωριζόμαστε επί καθημερινής βάσεως εδώ και πολλά χρόνια συζητώντας για τα ζητήματα του αναπηρικού κινήματος και τις διεκδικήσεις του. Δε θα μακρηγορήσω, αλλά θα προσπαθήσω να κάνω μια εισαγωγή, διότι για μένα πρέπει να ειπωθεί κάτι κρίσιμο στην αρχή του Συνεδρίου που κατά τη γνώμη μου είναι καθοριστικό για την εξέλιξή του.

Κατ΄ αρχήν όταν μιλάμε για ισότιμη παρουσίαση θεμάτων αναπηρίας αυτό σημαίνει, όπως είπε και ο Πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας του Ευρωπαϊκού Φόρουμ, «όχι αναπηρία ως άλλοθι». Αυτό είναι ισότιμη παρουσίαση.

Και θα γίνω πιο συγκεκριμένος, όταν μιλάμε για άτομα με αναπηρία και Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης, όταν μιλάμε για νέες τεχνολογίες, όταν μιλάμε για internet, όταν μιλάμε για ψηφιακή τηλεόραση, όλα αυτά πέρα από τα πολύ ωραία λόγια που και στη χώρα μας λέγονται εύκολα και δύσκολα πείθουν, που δε σημαίνει ότι εγώ δεν πείθομαι, αλλά το λέω επί της αρχής αυτό, σχετίζονται και με χρήματα και με πολλά χρήματα. Και για να μιλήσουμε σοβαρά πρέπει να μιλάμε και για χρήματα όταν μιλάμε για δράσεις που αφορούν τους ανθρώπους με αναπηρία.

Ξέρετε, βλέπω όλα αυτά τα συνέδρια μέσα από τη χρόνια επαφή μου με το χώρο ιδιαίτερα θετικά, διότι είναι μια αφορμή, ένας τρόπος να ειπωθούν όσα λέγονται μεταξύ μας και βάζω το "μας" επειδή αισθάνομαι κομμάτι του αναπηρικού κινήματος και του χώρου τόσα χρόνια. Λέμε πολλά πράγματα μεταξύ μας ιδιωτικά, αλλά δυσκολευόμαστε να τα πούμε δημόσια. Αυτή ακριβώς είναι και η δημόσια διάσταση της απενοχοποίησης, και θα το δείτε υποθέτω αυτό και στο επόμενο πάνελ που θα κάνουμε για τον αυτισμό.

Δεν πρέπει να υπάρχει πίσω από τα χαμόγελα μία καχυποψία δηλαδή, γι΄ αυτό νομίζω ότι είναι κρίσιμο αυτό που θα πω από δω και πέρα. Υπάρχει λοιπόν κάτι που συζητιέται πολύ, πάρα πολύ, εδώ και αρκετούς μήνες μεταξύ των στελεχών του αναπηρικού κινήματος. Συζητιέται και συνδέεται άμεσα με τον πρόλογό μου.  Διότι όλα αυτά τα θέματα για να είναι ορθολογικά αφορούν και το οικονομικό κομμάτι.

Λοιπόν την περσινή 3^η Δεκέμβρη ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας επισκεπτόμενος τον Πρόεδρο του Συνεδρίου ο οποίος πραγματικά έκανε εξαιρετική δουλειά τόσα χρόνια τον χαρακτήρισε "κοινωνικό εταίρο". Μπορεί να είναι απλώς ένας χαρακτηρισμός, βεβαίως όμως ξέρουμε, όλοι στην Ελλάδα ζούμε, ότι ένας χαρακτηρισμός Πρωθυπουργού έχει κάποια αξία σε πολλά επίπεδα.

Ο συγκεκριμένος κοινωνικός εταίρος λοιπόν έχοντας και την τεχνογνωσία και τα λοιπά εμπλέκεται σε διάφορα επίπεδα του θέματος που συζητάμε. Και θέλω να είμαι πολύ συγκεκριμένος. Εμπλέκεται σε όλα όσα ειπώθηκε για νέες τεχνολογίες κλπ. Όταν κάποιος έχει την πιστοποίηση του κοινωνικού εταίρου από στόματος Πρωθυπουργού εκ των πραγμάτων σε αυτή τη χώρα, ξέρετε κα Σπυράκη, είστε έμπειρη Δημοσιογράφος, έχει κι ένα πλεονέκτημα βαθύ σε διάφορα επίπεδα.

Δε θα έκανα αυτή τη συζήτηση αν δεν ήταν μια συζήτηση που είναι μόνιμη μέσα στο αναπηρικό κίνημα και την έχουν κάνει δεκάδες άνθρωποι και είχα μια δυσκολία, λέω να την κάνω ή να μην την κάνω;

Και βεβαίως το ερώτημα δεν τίθεται προς το πάνελ, αλλά επειδή θεωρώ ότι είναι κρίσιμο να μην υπάρχει καχυποψία, αυτά που συζητάνε σε μένα οι άνθρωποι του αναπηρικού κινήματος, εδώ είναι ο κ. Σταυριανόπουλος υποψήφιος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, εδώ είναι εκπρόσωποι της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, για να λυθεί το θέμα πραγματικά, εγώ δεν είμαι υπέρ κάποιας άποψης, απλώς θεωρώ ότι δεν έπρεπε να υπάρχει καχυποψία σε αυτά τα συνέδρια.

Εδώ είναι ο κ. Κουρουμπλής, επίτιμος Πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας και θα έλεγα το κρίσιμο είναι ακριβώς επειδή αυτά τα συνέδρια έπρεπε να έχουν αυτή τη διάσταση της απενοχοποίησης πριν μπούμε στην ουσία του Συνεδρίου να μιλήσουν και να εκφραστούν αυτοί οι άνθρωποι και να λυθεί το θέμα επιτόπου, έτσι; Απλά πράγματα.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Είναι εδώ παρών και ο κ. Κωνσταντόπουλος ούτως ή άλλως, ο οποίος μπορεί να το σημειώσει. Υποθέτω ότι όταν βάζετε το θέμα του κοινωνικού εταίρου, εννοείτε και τη διεύρυνση της συμμετοχής του και της δυνατότητάς του να μπορεί να καταθέτει τις απόψεις του σε όλα τα πεδία των δραστηριοτήτων.

Α. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ: Ήμουνα πολύ συγκεκριμένος. Επειδή ίσως δε γνωρίζετε, υπάρχει κοινωνικός εταίρος θεσμοθετημένος που είναι η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, έτσι; Η συζήτηση μου γίνεται εμένα εδώ και μήνες αυτή κι από κει και πέρα επειδή εμπλέκονται και λεφτά σε αυτή την υπόθεση, μη φαντάζεστε ότι εγώ είμαι κάποιος άνθρωπος που είμαι εκτός οικονομικών και τα λοιπά, αλλά δεν είναι το θέμα προσωπικό, δε θα πάμε υποκειμενικά, όλοι γνωριζόμαστε εδώ πέρα, ξέρουν ποιος είμαι όλοι και τα λοιπά.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Όχι, απλώς αρμοδιότερος όλων να απαντήσει είναι ο εκπρόσωπος της Κυβερνήσεως ενδεχομένως σε αυτό.

Α. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ: Θεωρώ ότι κρίσιμο είναι να τοποθετηθούν οι ίδιοι οι άνθρωποι του αναπηρικού κινήματος, γιατί είναι μια υπόθεση κι ένα Συνέδριο που αφορά κατ΄ αρχήν τους ανθρώπους με αναπηρία, αρχικά αυτούς. Αν θέλει κάποιος ας τοποθετηθεί δηλαδή, αυτό λέω.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Σαφώς. Αλλά επειδή σε κάθε περίπτωση είναι δύο οι παίκτες, θα πρέπει να απαντήσει και η Πολιτεία σε σχέση με το πώς αντιμετωπίζει όλη αυτή την εμπλοκή.

Α. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ: Είμαστε μαζί σε αυτό το Συνέδριο. Να διευκρινιστεί αυτό με ένα τρόπο πραγματικά δηλαδή έτσι ξεκάθαρο, απλό, συγκεκριμένο, να απενοχοποιηθεί όλη η συζήτηση.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ο Υπουργός ήδη το σημείωσε κ. Σκορδίλη και νομίζω θέλει να πάρει και το λόγο.

Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ θα ήθελα να αντιστρέψω απλώς το ερώτημα. Να ευχαριστήσω τον κ. Σκορδίλη και να ρωτήσω τον αγαπητό Πρόεδρο του Συνεδρίου αν νοιώθει όντως κοινωνικός εταίρος.

Τα τελευταία χρόνια εργάζεται και ουσιαστικά η δουλειά του είναι να εμπνευστεί το «αναπηρία τώρα», τον Πρόεδρο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία αν νοιώθει κοινωνικός εταίρος, όπως επίσης και τους υπόλοιπους εδώ μέσα, τον Πρόεδρο της ΠΟΣΓΚΑμεΑ.

Αν νοιώθουν πραγματικά κοινωνικοί εταίροι, γιατί εκτός από τον τύπο υπάρχει και η ουσία. Σας ευχαριστώ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Υποθέτω ότι δε θέλετε να δοθούν τώρα οι απαντήσεις;

Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Μόνο μια απάντηση αν νοιώθουν και πως νοιώθουν οι κοινωνικοί εταίροι θα ήθελα, τουλάχιστον από τους βασικούς εκπροσώπους. Εδώ είναι ο εκφραστής του αναπηρικού κινήματος ο Πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ για την Αναπηρία, ο Πρόεδρος του Γονεϊκού Κινήματος που είναι η φωνή των παιδιών με νοητική υστέρηση ουσιαστικά, αλλά και ο Πρόεδρος του Συνεδρίου και μέλος και εμπνευστής του «αναπηρία τώρα», οι οποίοι δεν μας ενδιαφέρει αν είναι τύποις κοινωνικοί εταίροι ή αν είναι και στην ουσία κι αν αισθάνονται κοινωνικοί εταίροι στην πορεία και στην καθημερινότητά τους, όχι μόνο στον τύπο αλλά και στην ουσία.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Αλλά Υπουργέ επειδή ο κ. Σκορδίλης το έθεσε και με μια πολύ συγκεκριμένη διάσταση την οικονομική του, θα παρακαλούσα πολύ τον κ. Βουλγαρόπουλο να πει μόνο μια κουβέντα αν έχει την καλοσύνη, για να συνεχίσουμε στην επόμενη ερώτηση. Σας ευχαριστώ πολύ.

Ν. ΒΟΥΛΓΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: Στη ζωή μου οραματίστηκα μία κοινωνία που να είναι ελεύθερα συνεταιριζόμενοι οι άνθρωποι, ελεύθεροι εταίροι δηλαδή. Με αυτή την έννοια μία τέτοια επίσκεψη την είδα από έναν επιφανή, τον πρώτο πολίτη, πλην όμως πολίτη.

Η δημοκρατία ξεκινάει από τον τρόπο που εμείς οι ίδιοι την προσεγγίζουμε. Εάν την προσεγγίζουμε με λανθασμένο τρόπο, εάν χρησιμοποιούμε το αγαθό δημοκρατία με λανθασμένο τρόπο, το αποτέλεσμα είναι λάθος. Και όπως είχα πει προηγουμένως που μιλούσα ότι δεν είμαι από τους ανθρώπους που βρίσκομαι στους διαδρόμους και στα Υπουργεία, αλλά δουλεύω, προσπαθώ να σκεφτώ την αμέσως επόμενη φάση της αναπηρίας, έτσι και τώρα, είτε είναι ο Πρωθυπουργός, είτε είναι ο Υπουργός, είτε είναι ο οποιοσδήποτε πολίτης, η αξία είναι η ίδια. Η συμβολική αξία ίσως να είναι διαφορετική.

Εγώ κάνω αναπηρία, δεν κάνω πολιτική. Μακάρι και ήταν αυτό που του ζήτησα, να είναι συνένοχος στο όνειρο. Δε ζήτησα ποτέ χρήματα από κανέναν, δε ζήτησα φιλανθρωπία από κανέναν, ζήτησα συνενοχή στο όνειρο.

Α. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ: Νίκο παρεξηγήθηκα. Εγώ δε χρεώνω κάτι σε σένα ούτε σε σένα απευθύνεται κάποιο ερώτημα. Μαρία καταλαβαίνεις ότι δεν είναι ερώτημα του Νίκου, ο Νίκος ίσα-ίσα έχει κάνει μια προσπάθεια χρόνων, εγώ στο 1^ο Συνέδριο έχω μιλήσει για την προσπάθεια που έχει κάνει, μιλάω πιο θεσμικά πλέον για το ζήτημα.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ναι, είναι κατανοητό και νομίζω ότι μπορεί να συνεχιστεί η συζήτηση αμέσως μετά για να πάρουμε και την επόμενη ερώτηση αν έχετε ολοκληρώσει κ. Βουλγαρόπουλε.

Ν. ΒΟΥΛΓΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: Αν μου επιτρέπετε μισό λεπτό, για να μάθουμε να χρησιμοποιούμε το αγαθό δημοκρατία θα πρέπει να μην περιμένουμε εκείνη την επέτειο, αλλά εμείς οι ίδιοι να είμαστε ο πρώτος πολίτης ο καθένας για τον εαυτό του κι όλοι μαζί.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Βεβαίως. Παρακαλώ ο κ. Δαρμής Ματθαίος από το RADIO ΕΛΕΠΑΠ έχει το λόγο.

Μ. ΔΑΡΜΗΣ: Θα ήθελα να τοποθετηθώ κι εγώ στην τοποθέτηση του Αντώνη του Σκορδίλη και να συνεχίσω κάτι πάνω σε αυτό, ότι υπάρχει 84% ανεργία στο χώρο των ατόμων με αναπηρίες, υπάρχουν μίζες και κλεψίματα χρημάτων από τα Ευρωπαϊκά Κοινωνικά Ταμεία, υπάρχει 17,5 χιλιάδες ευρώ ένας υπολογιστής ίριδας του ματιού που κοστίζει από ιδιωτικές εταιρείες και σε όλα αυτά μιλάμε για ικανοποιήσιμη αναπηρία, για ανθρώπους με αναπηρία και δε βλέπουμε τον ταξικό φραγμό που έχει υποστεί ένα μεγάλο κομμάτι αναπήρων. Ευχαριστώ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Κι εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Και μένει κι αυτά να απαντηθούν κύριε Υπουργέ, με την έννοια ότι η καταγγελία είναι επώνυμη, είναι πολύ σοβαρή κι από όλα αυτά που ίσως ακούστηκαν γενικόλογα πιο εντυπωσιακό από όλα ήταν το κόστος του υπολογιστή της ίριδας του ματιού. Είναι ένα εντυπωσιακό νούμερο.

Η κυρία ζήτησε το λόγο, ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Γεια σας, είμαι φοιτήτρια στο Στρασβούργο στις πολιτικές επιστήμες και κάνω τη μεταπτυχιακή μου πάνω στις πολιτιστικές εκδηλώσεις και την αναπηρία.

Με μεγάλη αφέλεια θα ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχουν κάποια στατιστικά στοιχεία πόσοι ανάπηροι υπάρχουν στην Ελλάδα και πόσοι δουλεύουν στα Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης, έτσι ώστε να έχουμε μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα.

Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι γνωστά τα ποσοστά των αναπήρων και η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία έχει σαφή νούμερα και στο Υπουργείο στο οποίο τα τελευταία χρόνια επεξεργαζόμαστε όλα αυτά τα νούμερα για να ξέρουμε που βρισκόμασταν, που είμαστε σήμερα και που πηγαίνουμε στο θέμα της αναπηρίας.

Πάνω-κάτω το είπε προηγουμένως ο Πρόεδρος του Γονεϊκού Κινήματος, δεν είναι μόνο το 10% ή 12% και δεν έχει τόση σημασία, όση σημασία έχει το ποσοστό των αναπήρων που είναι μέσα στην κοινωνία, το ποσοστό των αναπήρων που εν προκειμένω εργάζονται για τα  Μέσα Μαζικής  Ενημέρωσης και φυσικά σε θέσεις ευθύνης σε αυτά τα Μέσα. Τα γνωρίζουμε όλα, ας μη δημιουργούμε εντυπώσεις όμως, νομίζω ότι εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, γι΄ αυτό είμαστε εδώ για τρίτη συνεχόμενη χρονιά με αυτό το θέμα άτομα με αναπηρία και  Μέσα Μαζικής  Ενημέρωσης και θέλουμε όλο και πιο πολλά άτομα στο χώρο αυτόν.

Το μήνυμα ήταν σαφές, βγήκε από όλους τους ομιλητές προηγουμένως, δεν είναι μόνο η δημόσια τηλεόραση, είναι και η ιδιωτική τηλεόραση, είναι και η ειδική τηλεόραση, είναι και τα ειδικά Μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά, γνωρίζουμε πολύ καλά, είμαστε πολύ μικρή χώρα, γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας, ξέρουμε ποιοι δουλεύουν, ποιοι ανάπηροι είναι στα Μέσα, πως δουλεύουν και φυσικά σε τι θέσεις ευθύνης βρίσκονται.

Και νομίζω ότι το θέμα αυτό καλύφθηκε αρκετά και στα ειδικά έντυπα και ιδιαίτερα στο «αναπηρία τώρα» αλλά και στα άλλα αυτά αναφέρονται καθημερινά. Σας ευχαριστώ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Έχει ζητήσει το λόγο ο κ. Κουρουμπλής, έχετε το λόγο αν έχετε την καλοσύνη.

κ. ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ: Ο λόγος που είχα ζητήσει ήταν διαφορετικός από αυτόν που προέκυψε τώρα. Εν πάση περιπτώσει να απαντήσω όμως.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Μου επιτρέπετε; Δεν άλλαξε το αντικείμενο συζήτησης και βεβαίως είναι ερωτήσεις όλα αυτά που τίθενται.

κ. ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ: Σύμφωνοι, επειδή είχα ζητήσει το λόγο δεν είχε καμία σχέση ο λόγος για τον οποίον είχα ζητήσει την παρέμβασή μου από αυτόν που προηγήθηκε.

Παρά ταύτα, επειδή άκουσα την ερώτηση από τον κ. Υπουργό εάν αισθάνομαι κοινωνικός εταίρος, θα πω το εξής πράγμα: Είμαι επί εικοσαετίας και κατ΄ επανάληψη Αιρετός Πρόεδρος Ομοσπονδιών Σωματείων και συνεχώς θέτω τον εαυτό μου υπό την κρίση των συναδέλφων. Αυτή τη στιγμή είμαι Πρόεδρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής, δυο φορές ψηφισμένος, επομένως νομίζω ότι δικαιούμαι τον όρο αυτόν να τον έχω για τον εαυτό μου, διότι δεν μου τον έδωσε κανένας αλλά μου τον έδωσαν οι συνάδελφοί μου. Αυτό να απαντήσω στο ερώτημα το πρώτο.

Όσον αφορά όμως για την ερώτησή μου την αρχική ήθελα να πω το εξής πράγμα, ότι χαίρομαι πάρα πολύ για την πρόταση που ακούστηκε να αντικαταστήσουμε τον όρο "ευαισθησία" με τον όρο "ευθύνη" κι ακριβώς πίσω από αυτόν τον όρο πρέπει να πω κάποια πράγματα.

Άκουσα, ίσως σκωπτικά να ειπώθηκε, ότι "για να λυθεί το θέμα της προσβασιμότητας ειδικώς στο δομημένο περιβάλλον στους ελεύθερους χώρους και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, αρκεί να βρεθεί Υπουργός, Υφυπουργός, Πρόεδρος Δημοκρατίας ανάπηρος". Τεράστιο λάθος.

Θα σας πω λοιπόν εγώ την άποψή μου. Εάν θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα της προσβασιμότητος δε θέλω να σκεφτείτε εμένα, θέλω να σκεφτείτε τη μάνα σας, τον πατέρα σας, τη γυναίκα σας όταν ήταν έγκυος, την αδελφή σας, τα παιδιά σας. Και αν όλοι αυτοί που είναι το 65% περνάνε καλά, να είστε βέβαιοι ότι θα περάσω κι εγώ καλά. Εάν το κάνετε μόνο για μένα δεν το θέλω. Αν το 90% περνάει καλά δεν το θέλω.

Με την ευκαιρία, επειδή ακούστηκαν και ως αυθεντία ορισμένα πράγματα να σχεδιάσουμε, τι να σχεδιάσουμε; Το δομημένο περιβάλλον έχει μια ζωή, το κτίριο από 50 ως 75 ετών. Ο νόμος ο ίδιος προβλέπει το τι πρέπει να κάνουμε στο υφιστάμενο περιβάλλον. Προβλέπει, όμως ο νόμος, δεν εφαρμόζεται. Αντί λοιπόν να βλέπουμε γιατί δεν εφαρμόζεται, στέλνουμε εγκυκλίους κι εκεί είναι το πρόβλημα.

Εάν θέλουμε λοιπόν να μιλήσουμε, θα μιλήσουμε για την προσβασιμότητα όχι για μένα. Τα γεροντολογικά συνέδρια τα παγκόσμια έχουν αποφασίσει ότι "αν φτιάχναμε περιβάλλον για τους υπερήλικες για τους γονείς μας, δηλαδή το 90%, θα περνάγανε καλά". Εγώ θα σας προσθέσω εάν φτιάξετε περιβάλλον για τον άνθρωπο που είναι χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου θα περάσει το 100% καλά. Επομένως δε ζητάμε τίποτα για μας, ζητάμε για όλη την κοινωνία και ήθελα αυτό να σημειωθεί.

Κοιτάξτε, πάσχουμε από μία ασθένεια δυστυχώς στη χώρα όλοι, κάνουμε αυτού του είδους τις συναντήσεις κι ενώ θα πρέπει να δίνουμε περισσότερο χρόνο στο διάλογο για να συμμετέχει το ακροατήριο, το οποίο με πολλή ευλάβεια και σήμερα παρακολουθούσε τους αξιότιμους ομιλητές, δε γίνεται παραγωγική συζήτηση, εάν δε γίνει διάλογος. Δυστυχώς για άλλη μια φορά βιώνουμε αυτή τη λογική και νομίζω ότι δεν παράγουμε έργο με αυτόν τον τρόπο. Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.

Το ένα θέμα που θέλω να επισημάνω είναι σε αυτά που είπε και ο φίλος μου ο Σπύρος. Ξέρει πολύ καλά και ο Σπύρος προσωπικά από την προσωπική του ζωή και ο καθένας μας ότι αν αφήναμε την τύχη μας στους άλλους θα ήμασταν κάπου αλλού. Αυτό δείχνει η ζωή, αυτό δείχνει και η ιστορία. Δυστυχώς κάποιοι εφησυχάζουν και εφησυχάζουν επικίνδυνα όσοι θεωρούν ότι εκπροσωπούν έτσι με ευθύνη αυτό το χώρο, όταν έχουμε τουλάχιστον τέσσερα χρόνια πίσω μας να γίνει πρόσληψη αναπήρου στο δημόσιο, να εφαρμοστεί δηλαδή ο νόμος 2643.

Έχουμε ένα νόμο που αφορά την κοινωνική διαφήμιση που θα μπορούσε πραγματικά να συμβάλλει αποφασιστικά, εάν απαιτούσαμε την εφαρμογή του και πιέζαμε όσο θα έπρεπε, ώστε η κοινωνική διαφήμιση να μη γίνεται σε ώρες χαμηλής ακροαματικότητας, αλλά να γίνεται σε ώρες υψηλής ακροαματικότητας.

Και είναι ίσως ένας πολύ σημαντικός τρόπος να εισβάλλει στη συνείδηση του πολίτη που παρακολουθεί ένα Μαζικό Μέσο Ενημέρωσης μία διαφήμιση που έχει να κάνει με την απελευθέρωση συμπεριφορών, όπως έχουν να κάνουν με την προσβασιμότητα και με όλα αυτά τα μεγάλα ζητήματα που βιάζουν τη δημοκρατία εν τοις πράγμασι και περιορίζουν την ελευθερία του πολίτη και φυλακίζουν κάποιον κόσμο χωρίς να το θέλει στο σπίτι του.

Και κάτι ακόμα, σε ό,τι αφορά την πληροφορία. Όλοι γνωρίζουμε σήμερα κυρίες και κύριοι ότι η εισαγωγή της πληροφορίας θα ανατρέψει τις παραγωγικές σχέσεις, ανατρέπει εντελώς το εργασιακό περιβάλλον, διαμορφώνει νέα δεδομένα, νέες δυναμικές.

Και το ερώτημα είναι μπροστά σε αυτή τη νέα εισβολή που πραγματικά θα αλλάξει και τις εργασιακές σχέσεις, πόσο εξασφαλίζουμε τις ίδιες δυνατότητες απόκτησης γνώσης των ανθρώπων που κουβαλούν μια ιδιαιτερότητα, για να το προσδιορίσω με αυτόν τον τρόπο, ώστε να βρεθεί το άτομο αυτό έτοιμο και ικανό να διεκδικήσει και να κάνει αυτό που είπε ο κ. Ηλίας, να είναι αγωνιστής και όχι να είναι εξαιρούμενος.

Διότι το ζήτημα είναι να δημιουργούμε τις δυνατότητες του αυτού σημείου εκκίνησης και για τα άτομα με αναπηρία, να αποκτούν τη γνώση, διότι μόνο μέσα από τη γνώση θα καταστούν άνθρωποι συμμετοχικοί και δημιουργικοί σε μια κοινωνία. Άνεργος ανάπηρος σημαίνει δυο φορές ανάπηρος.

Και θα κλείσω λέγοντας ότι κάποτε. το 1977, μία οργάνωση των τυφλών στην Ελλάδα όταν για να αγοράσουμε ένα βιβλίο στο Braille  πολιτικής δικονομίας έπρεπε να πληρώσουμε 1.200 δραχμές και ένας που έβλεπε το αγόραζε με 100 δραχμές. Μας έφερε ένα μηχάνημα το optacon και είπαν στην ελληνική κοινωνία ότι με αυτό το μηχάνημα θα έλυναν τα προβλήματα της πρόσβασης των τυφλών στην ανάγνωση. Αν το έχετε δει μέχρι σήμερα να χρησιμοποιείται πουθενά θα το έβλεπα κι εγώ.

Θέλω να σας πω ότι το ζήτημα της πρόσβασης είναι ζήτημα συνταγματικών δικαιωμάτων, τα οποία ακόμα δεν έχουν υλοποιηθεί. Εδώ δεν έχει υλοποιηθεί ο νόμος κατά των διακρίσεων κι έρχονται τώρα εδώ οι φορείς και μας  λένε ωραία λόγια και σημαντικά και ευήκοα.

Τα ζητήματα λοιπόν είναι απλά, πως βιάζεται σήμερα η ζωή του απλού αναπήρου, γιατί ο κ. Βαρδακαστάνης, ο κ. Σταυριανόπουλος, ο κ. Βουλγαρόπουλος, είναι επώνυμοι, δεν έχουν τόσο μεγάλο πρόβλημα. Δε ρωτάτε αυτούς που είναι παρακάτω να δείτε τι γίνεται και τότε να μιλήσουμε έτσι ειλικρινά μεταξύ μας για να προσδιορίσουμε κάποια πράγματα.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Σας ευχαριστούμε πολύ κ. Κουρουμπλή και για τα όσα θίξατε και μην απαντηθεί και το ερώτημα που θέσατε για το αν έχουν γίνει ή όχι προσλήψεις με βάση το νόμο 2643 από ότι σημείωσα.

Πριν κλείσουμε θα παρακαλούσα τους ομιλητές και τώρα και τους επόμενους να έχουν στο μυαλό τους ότι υπάρχουν οι διερμηνείς της νοηματικής γλώσσας και θα παρακαλούσα όσο μπορούν να μιλάνε πιο αργά.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσασταν σήμερα εδώ και θα σας παρακαλούσα να μείνετε για την επόμενη ενότητα.